Ένα παλιό αντικείμενο

Αγαπητοί φίλοι γειά σας
Μιας και μας αρέσουν τα παλιά αντικείμενα, σας στέλνω δύο φωτογραφίες ενός παλιού εξαρτήματος, που είχε φέρει ο πατέρας μου από την Αμερική, πριν πολλά χρόνια, που είχε πάει ως μετανάστης. Το έφερε το 1932, αλλά πολύ πιθανό να είναι παλιότερο.
Δεν σας λέω τι είναι. Σας αφήνω να μαντέψετε. Αν το βρείτε, πείτε μου τι είναι, αλλοιώς ρωτήστε με να σας το εξηγήσω.
Υ.Γ. Σας ενημερώνω ότι δουλεύει, το δοκίμασα και δουλεύει.
Με εκτίμηση
Στάθης Ζωγραφάκης

Δεκεμβριος 1944 / Σεπτεμβριος 2011 Η ιστορια επαναλαμβανεται..

Καναδας .. Αυγουστος 2011 .. Δε ξερω τι και πως αλλα αξιζει το video μονο κ μονο για την Ελληνικη ψυχη εκει εξω ...

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΡΤ ΧΟΥΝΤΑΣ-ΣΤΑΗ (ΕΡΤ 1983)

Η σκοτεινή ζωή της Κοκό Σανέλ

Ολη η αλήθεια για τη μεγάλη σχεδιάστρια μόδας που έδωσε στις γυναίκες το δικαίωμα στην άνεση. Από το μοναστήρι όπου μεγάλωσε στην κορυφή του jet society

Η Οντρέ Τοτού ως Κοκό Σανέλ στην ταινία «Coco before Chanel»

Την αλήθεια για την Κοκό Σανέλ αποκαλύπτει η Εντμόντ Σαρλ-Ρου στη βιογραφία της για τη θρυλική κυρία της μόδας, φέρνοντας στο φως τις σκοτεινές πτυχές της ζωής της και τις αντιφάσεις της, χωρίς παρ΄ όλα αυτά να την αποκαθηλώνει βέβηλα. Η φίνα μελαχρινή γυναίκα, με το χαρακτηριστικό λιτό ταγέρ που φέρει το όνομά της, με τις σειρές πέρλες και το τσιγάρο στο χέρι, εκείνη που όρισε την κομψότητα, που συναναστρεφόταν γόνους αριστοκρατών, πολιτικούς, επιχειρηματίες και καλλιτέχνες, καταγόταν από μια ταπεινή οικογένεια γυρολόγων της Σεβέν, στη γαλλική επαρχία. Ορφανή από μητέρα σε μικρή ηλικία, η Γκαμπριέλ μεγάλωσε σε μοναστήρι για να γίνει αργότερα η «Κοκό» των κακόφημων επαρχιακών καμπαρέ, η κρυφή ερωμένη ευκατάστατων κυρίων, η καπελού της οδού Καμπόν, η μοδίστρα της Ντοβίλ.

Η ατίθαση, πρωτοπόρος, ανατρεπτική, ανεξάρτητη Σανέλ, η γυναίκα που πρώτη φόρεσε παντελόνι τον καιρό της Μπελ Επόκ, εκείνη που πρόσφερε στις γυναίκες το δικαίωμα στην άνεση απελευθερώνοντάς τες από τα ασφυκτικά ρούχα του 19ου αιώνα, εκείνη που λανσάρισε τα κοντά μαλλιά, ήταν ταυτόχρονα μια δεσποτική εργοδότρια, μια σκληρή επιχειρηματίας αποφασισμένη να πετύχει με τη βελόνα της και μια κατά βάθος συντηρητική γυναίκα, που αναζητούσε την καθιέρωση στο πλευρό ενός άνδρα. Γραμμένη λίγα χρόνια μετά τον θάνατο της διάσημης σχεδιάστριας από μια κυρία των γραμμάτων, την Εντμόντ Σαρλ-Ρου, πρόεδρο σήμερα της Ακαδημίας Γκονκούρ και προσωπική φίλη της Κοκό, και διατηρώντας μια εκπληκτική ισορροπία μεταξύ ιστορικής ακρίβειας και αφηγηματικής γοητείας, η βιογραφία αυτή κέρδισε τον τίτλο της μόνης έγκυρης βιογραφίας της Σανέλ, στην οποία βασίστηκε και η ομώνυμη ταινία της Ανν Φοντέν.

Ο Κλωντέλ δεν ήταν μόνο σπουδαίος ποιητής αλλά και ευφυέστατος διπλωμάτης και αναλυτής των παγκόσμιων πολιτικών πραγμάτων.Το βιβλίο αυτό,που αποτελείται από τις αναφορές του στον υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας όταν ήταν πρέσβης στην Ουάσιγκτον,μας δίνει με εξαιρετική ακρίβεια και ωραία γλώσσα την ατμόσφαιρα πριν και μετά το κραχ του 1929, και μένει κανείς έκπληκτος διαπιστώνοντας πόσες ομοιότητες είχε η χρηματοοικονομική κατάρρευση της εποχής εκείνης με τη σημερινή κρίση που απειλεί πλέον και το παγκόσμιο σύστημα πολιτικών και κοινωνικών ισορροπιών.

Η γνωστή από τα αστυνομικά και ιστορικά μυθιστορήματά της πεζογράφος κάνει μια ανασκόπηση ζωής ογδόντα χρόνων στην οποία παρουσιάζονται γεγονότα,διαβάσματα,η πορεία προς τη συγγραφή και μυστικά της κουζίνας του συγγραφέα.Τα πρώτα χρόνια στην Πάτρα,όπου κανείς στην οικογένεια δεν έμενε με τα χέρια σταυρωμένα, η ζωή στην Αθήνα και στο εξωτερικό,η δημοσιογραφία, οι αστυνομικές ιστορίες στον «Ταχυδρόμο»,οι παράλληλες μεταφράσεις αισθηματικών βιβλίων και η διαδρομή προς το ιστορικό μυθιστόρημα με την προτροπή του νεοελληνιστή και εκδότη Αλκη Αγγέλου.

Το πάθος και η δράση 

Ο βυρωνισμός υπήρξε η εντυπωσιακότερη κοινωνική έκφραση του βρετανικού ρομαντισμού.Ο λόρδος Τζορτζ Γκόρντον Μπάιρον ήταν μια από τις πλέον εξέχουσες φυσιογνωμίες στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Μορφή εξόχως γοητευτική, έζησε έναν σπάταλο και παθιασμένο βίο. Πλήθος γυναίκες πέρασαν από τη ζωή του.Με βάση την ερωτική του ζωή και κυρίως το τρίγωνο ανάμεσα στον ίδιο,στη γυναίκα του και στην ετεροθαλή αδελφή του,στήνει την πυκνή αυτή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα βιογραφία η Εντνα Ο΄ Μπράιεν.

Ο λόρδος Βύρων σε κλασικό πορτρέτο

Επί δύο δεκαετίες σχεδόν ο Αλμπέρτο Μοράβια ταξίδευε στην Αφρική. Τις εμπειρίες του τις μετέφερε σε θαυμάσιες ανταποκρίσεις που δημοσιεύτηκαν στον ιταλικό Τύπο.Οι καλύτερες από αυτές, υπό μορφή ημερολογίων,συγκεντρώθηκαν σε αυτό το βιβλίο που μας δίνει την εικόνα της «άλλης Αφρικής» του μυστηρίου,του αρχέγονου φόβου,των τελετουργιών και της μαγικής υποβολής των εξαίσιων τοπίων της. Με οξύτητα,σημασία στη λεπτομέρεια και ευαισθησία για τους ανθρώπους,τη ζωή,τα ήθη και τα έθιμά τους. Η δική του Μαύρη Ηπειρος είναι η Αφρική της φύσης και της ενδοχώρας κι όχι των τερατωδών μεγαλουπόλεών της.

Για τη δίκη και τον θάνατο του Σωκράτη, ενός φιλοσόφου που δεν έγραψε τίποτε αλλά η διδασκαλία του μας είναι γνωστή μέσω των έργων των μαθητών του,έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες. Η σχετική μυθολογία λοιπόν ήταν αναπόφευκτη.Η δίκη και ο θάνατος του Σωκράτη σύμφωνα με τον Γουότερφιλντ ήταν όχι μόνο προϊόντα μιας ταραγμένης εποχή που σηματοδοτούσε την κρίση της αθηναϊκής δημοκρατίας αλλά και μια από τις συμβολικές στιγμές του δυτικού πολιτισμού, και ως εκ τούτου βασική για τη μελέτη παρόμοιων φαινομένων που εμφανίστηκαν κατά καιρούς στην ιστορική πορεία του κόσμου μας.

Ελληνικά τοπωνύμια με... μυθικές καταβολές

της Έλενας Μπούλια 

Μη μου πείτε ότι ταξιδεύοντας σε κάποιο μέρος δεν έχετε κάποτε αναρωτηθεί γιατί έχει ονομαστεί έτσι.Και δεν αναφέρομαι στην Ουάσινγκτον ή… την Ισλανδία (Iceland), που η ίδια η ετυμολογία της λέξης προδίδει την ιστορία του ονόματός τους, αλλά σε περιοχές της Ελλάδας, των οποίων το «βαφτιστικό» όνομα, λόγω προφανώς και της πλούσιας, μακραίωνης ιστορίας της χώρας μας, κρύβει πολλά χρόνια μύθων και παραδόσεων. 

Με αφορμή τα εβδομαδιαία ταξιδιωτικά μας άρθρα, στα οποία αναφέρουμε συνήθως την προέλευση του ονόματος του κάθε προορισμού, αναζητήσαμε τις ονοματολογικές ρίζες περισσότερων ελληνικών περιοχών και ανακαλύψαμε ιστορικά στοιχεία, παραδόσεις και μύθους που δεν είχαμε μέχρι τώρα φανταστεί. 

Πλατείες της Αθήνας: πως πήραν το όνομά τους

Αμερικής

Περιβάλλεται από τις οδούς Πατησίων, Μηθύμνης, προεκτ. Λευκωσίας και Σπάρτης.

Παλαιότερα η πλατεία αυτή λεγόταν «Αγάμων». Το όνομα είχε δοθεί από τον λαό επειδή τότε ήταν ερημική και αποτελούσε κέντρο ερωτικών συναντήσεων και επειδή στο «άθλημα» αυτό επιδίδονταν τότε περισσότερο οι άγαμοι. Αρχικά λεγόταν επίσημα και πλατεία Ανθεστηρίων, επειδή στην περιοχή της, όπου τότε δεν υπήρχε κανένα σπίτι, γιορταζόταν η Πρωτομαγιά. Η σημερινή πλατεία Αμερικής, σύμφωνα με την Πράξη Ονοματοθεσίας του Δημοτικού Συμβουλίου, δόθηκε προς τιμή των ΗΠΑ, για τον φιλελληνισμό που επέδειξαν οι κάτοικοί τους.

Επιστροφή στο μέλλον

Η φωτογραφία δικαιώνει τη φράση "μία εικόνα, χίλιες λέξεις". Στα πλακόστρωτα στενά, η πιτσιρικαρία απολαμβάνει την ελευθερία, την παιδική ηλικία καβάλα στο όχημα της εποχής. Τη δεκαετία του '60, η ελληνική γη ήταν γεμάτη από γαϊδουράκια, που αποτελούσαν βασικό μέσον μεταφοράς ανθρώπων και προϊόντων.

Σημείο αναφοράς και πολιτισμού "με διαχρονική επίδραση στη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία", ανέφεραν χαρακτηριστικά σε διεθνές συνέδριο που έγινε προ ετών, πού αλλού, στην Υδρα. Στο νησί αυτό, άλλωστε, εξακολουθούν να κυριαρχούν στην καθημερινότητα για μεταφορά υλικών αλλά και ως ατραξιόν για τα παιδιά των επισκεπτών.

Το 1955 στην Ελλάδα είχαν καταγραφεί πάνω απο 500.000 γαϊδουράκια, που σταδιακά έγιναν είδος υπό εξαφάνιση. Σε έρευνα του Α.Π.Θ., το 2005 υπήρχαν 18.173 και σταδικα βαίνουν μειούμενα. Τίποτε όμως δεν αποκλείει, πλέον, να αρχίσει η αντίστροφη πορεία και ο "κυρ Μέντιος" να πάρει τη ρεβάνς από τα 4Χ4.

Φωτογραφία του καθηγητή Nicholas Economopouly.
www.greecetravel.com/photos/sixties

Το παλιατζίδικο της καρδιάς του

Ο κυρ Δημήτρης άκουσε μια μέρα τον παλιατζή που φώναζε. Διαλαλούσε τη δουλειά του. "Όλα τα παλιά αγοράζω. Παλιά έπιπλα, παλιά κιούπια, παλιά χαλκώματα, παλιά νομίσματα, παλιά κοσμήματα... Όλα τα παλιά αγοράζω".
Περνούσε ταχτικά από το χωριό ο παλιατζής και φώναζε
.Πολλές νοικοκυρές έτρεχαν να πουλήσουν διάφορα αντικείμενα.
Άχρηστα ήταν, άδικα τους έπιαναν τον τόπο. Άλλη πούλαγε μια σιδεροστιά, άλλη ένα σίδερο για κάρβουνα, άλλη την ξύλινη σκαλιστή κασέ­λα της γιαγιάς της, ένα καναπέ, έναν τέντζερη, το μύλο του καφέ, μια παλιά λάμπα. Και τι δεν είχε πάνω στο αυτοκίνητο του ο παλιατζής.
Χαλκωματένια και πήλινα μαγειρικά σκεύη, παλιά νομίσματα, παλιά έπιπλα σκαλιστά και ό,τι βάλει ο νους σου.

Πελόμα Μποκιού

Σχηματίστηκε: 1970

 Το όνομα ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ προήλθε από τη συνένωση των αρχικών των επωνύμων των μελών τους.
Πράγματι οι Νίκος Δαπέρης, Νίκος Λογοθέτης, Τάκης Μαρινάκης, Βλάσης Μπονάτσος (ο γνωστός τηλεοπτικός παράγων) και Γιάννης Κιουρκτσόγλου δημιούργησαν το ‘70 μία από τις γνωστότερες και σπουδαιότερες μπάντες της χώρας μας. Το πρώτο τους single της ίδιας χρονιάς «Γαρύφαλλε Γαρύφαλλε» τους άνοιξε αμέσως τις πύλες προς την καταξίωση και παραμένει κλασικό μέχρι σήμερα.
Το ‘72 και μετά από μερικά ακόμη singles βγαίνει και το μοναδικό ομώνυμο LP τους. Έπαιζαν heavy progressive με έντονες επιρροές από SANTANA. Ήταν κατά τη γνώμη μου το πιο άρτια κατηρτισμένο μουσικά ελληνικό γκρουπ με τον πιο επαγγελματικό ήχο. Μετά τη διάλυσή τους ο Μπονάτσος ηχογραφεί το ‘76 το πρώτο του σόλο LP «Επικίνδυνη ισορροπία» και αργότερα αρχίζει ν’ ασχολείται με το θέατρο και την τηλεόραση.