Livio De Marchi: Ταξίδι στον...ξύλινο κόσμο του!!!

Του Αβραάμ Κωνσταντίνου

Αφεθείτε για λίγο... Κλείστε τα μάτια για ελάχιστα δευτερόλεπτα και μεταφερθείτε στην πανέμορφη Βενετία. Θυμηθείτε για λίγο την ιστορία του μαραγκού, που έφτιαξε ένα παιδάκι από ξύλο: Τον χαριτωμένο Πινόκιο! Αν όλα αυτά σας φαίνονται εξωπραγματικά, τότε το μόνο που έχετε να κάνετε, είναι να ταξιδέψετε μαζί μας στον...ξύλινο κόσμο του Livio De Marchi !!!

Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι: 
Όταν ο γιος του Livio, Ματία, βρισκόταν στην τρυφερή ηλικία των 8 ετών, και φοιτούσε ακόμα στο σχολείο, ο ταλαντούχος Livio δίδασκε τότε τέχνη σε ένα Δημοτικό Σχολείο. Απολάμβανε να διδάσκει τους μαθητές του, δουλεύοντας πάντα με μεράκι και ευχάριστη διάθεση. Έφτιαξε δειλά-δειλά ένα καραβάκι που έμοιαζε με πλωτό καπέλο, σε στυλ origami. Όλα αυτά έγιναν το 1985, όταν άφησε τον γιο του αλλά και τους φίλους του να διασχίσουν την λίμνη με βάρκα! Μπερδευτήκατε; Ας πάρουμε τα πaράγματα από την αρχή:
Μόλις οι συμμαθητές του Ματία, αντίκρυσαν την υπέροχη αυτή κατασκευή, ρώτησαν τον Livio καταπόσον θα μπορούσαν να κωπηλατήσουν με το πλωτό καπέλο. Ο Livio τότε σκεφτόταν να κατασκευάσει μια μεγάλη βάρκα, η οποία θα μπορούσε να χωρέσει όλα τα παιδιά. Η ιδέα είχε γεννηθεί. Στην πραγματικότητα, την επόμενη χρονιά λάνσαρε ένα γιγάντιο πλωτό γυναικείο υπόδημα, με αποτέλεσμα αυτή του η δημιουργία να συνεχίσει να προκαλεί το ενδιαφέρον όλων των δεκαεξάχρονων παιδιών, σχετικά με το αν θα μπορούσαν να κωπηλατήσουν. Όμως τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά: Τα παιδιά έπρεπε να μάθουν να κωπηλατούν για τρεις ολόκληρους μήνες! Ακολούθως ο Livio De Marchi συμμετείχε στην Regada Storica της Βενετίας. Αυτή η εμπειρία θα παραμείνει για πάντα ανεξίτηλη στη μνήνη των παιδιών. Σήμερα βέβαια οι νεαροί αυτοί έφηβοι έχουν ήδη ενηλικιωθεί. Όμως η σχέση τους με τον Livio παραμένει όπως και πρώτα: Οπουδήποτε και αν συναντήσουν τον λαμπρό αυτό καθηγητή τον χαιρετούν. Όμως αυτός πολλές φορές δεν τους αναγνωρίζει. Μερικές φορές είναι δύσκολο ακόμα και γι’ αυτόν να μαντέψει ποιοι είναι διότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε. Τα μικρά παιδάκια του χθες έχουν μεταμορφωθεί πια σε κύκνους! Επιθυμεί βέβαια να συναντηθεί με όλους τους πρώην μαθητές του και να διοργανώσει ένα εκπληκτικό πάρτι στο Βιβλιόσπιτο που έχει δημιουργήσει στις βουνοπλαγιές!

Η περίφημη μάχη της Καλογρέζας...

Μιχάλης Πρέκας

Ένας 32άχρονος Αντρας από τη Σαντορίνη.Ο Πρέκας ήταν ένας μικροπαραβάτης,και σεσημασμένος για κλοπές.Συνελήφθη πολλες φορες απο την Αστυνομία οι οποίοι συμφωνα με καταγγελίες αντιεξουσιαστικών κύκλων του έδειξαν την γνωστή 'κατανόηση'Αυτό ειχε σαν αποτελεσμα να ...γνωρίστεί με το χώρο των αναρχικών και να αποκτήσει αντιδραστική και αντιεξουσιαστική συμπεριφορά.

1917 : Η Μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης και ο απολογισμός

Σάββατο 18 Αυγούστου 1917

Το πρώτο τροχαίο ατύχημα στην Ελλάδα

«Με επτά αυτοκίνητα θρηνούμε θύματα, φανταστείτε να γίνουν 70…»




Το πρώτο αυτοκινητιστικό τροχαίο, και μάλιστα θανατηφόρο ατύχημα, που αναφέρεται στην Ελλάδα έγινε την Κυριακή 4 Μαρτίου 1907 και ώρα 11.30 περίπου επί της Λεωφόρου Συγγρού, μετά την Πύλη του Αδριανού στο ύψος του εργοστασίου ΦΙΞ, υπό τις ακόλουθες συνθήκες, όπως μας τις περιέγραψαν οι εφημερίδες της εποχής εκείνης.

"Ο πρίγκηψ Ανδρέας μετά της συζύγου του Αλίκης και του Υπασπιστού του Μεταξά, οδηγούσε το αυτοκίνητό του στη λεωφόρο Συγγρού για να μεταβεί στο Παλαιό Φάληρο και εκείθεν εις Πειραιά. Όπισθεν και σε απόσταση 30-40 μ. ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Νικολάου Σιμόπουλου Υπουργού, Βουλευτού Φθιώτιδος.

Όταν τα δυο αυτοκίνητα ευρίσκοντο προ της γέφυρας και πλησίον του Ζυθοπωλείου Φιξ, ο Σιμόπουλος ηθέλησε να υπερβεί το αυτοκίνητο του Πρίγκηπος, αυξάνων κατά τι την ταχύτητα του αυτοκινήτου του. Η οδός ήτο ελεύθερη από πεζούς και το αυτοκίνητο του Σιμόπουλου αφού προσπέρασε το προπορευόμενο, κατέλαβε το δεξιό της οδού και έβαινε κανονικώς επί της λεωφόρου. Ξαφνικά μία γυναίκα ευρισκόμενη με ένα παιδί επί του πεζοδρομίου εισήλθε επί της λεωφόρου και ευρέθη αντιμέτωπη με το αυτοκίνητο του Σιμόπουλου. Αυτός βλέποντας τον προφανή κίνδυνο ηθέλησε δι’ ελιγμών ν’ αποφύγει την μετά της γυναικός σύγκρουση, πλην όμως η άτυχη γυναίκα φοβηθείσα δεν εσταμάτησε αλλά έτρεξε να περάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να την ρίξει επί του εδάφους και να περάσει από το σώμα της. Φαίνεται ότι πάνω από το σώμα της άτυχης γυναίκας διήλθε και το αυτοκίνητο του Πρίγκηπος Ανδρέου, παρά το γεγονός ότι προσπάθησε να ανακόψει την ταχύτητά του. Ούτω, το πρώτο τροχαίο ατύχημα στην Αθήνα, είχε διαπραχθεί.

Το πρώτο θύμα ήτο η άτυχη γυναίκα Ευφροσύνη Βαμβακά, ηλικίας 25 ετών, καταγόμενη από το Αργοστόλι, σύζυγος του σανδαλοποιού Θεοδώρου". Μετά την τέλεση του δυστυχήματος έγιναν οι ακόλουθες ενέργειες, ως μας τις περιέγραψαν οι εφημερίδες της εποχής.

"Ο βασιλεύς όταν επληροφορήθη υπό του Πρίγκηπος Ανδρέου, το γεγονός, έδωσε εντολή σ’ αυτόν να τεθεί στην διάθεση του Εισαγγελέως και του Ανακριτή, καλώντας αμέσως στα ανάκτορα τον Διευθυντήν της Αστυνομίας κ. Δαμηλάτην εις τον οποίον συνέστησε να ενεργήσει αυστηρότατες ανακρίσεις για την ανακάλυψη της αληθείας και εύρεσιν του αληθούς ενόχου. Επίσης τον βασιλέα ενημέρωσε περί των πραγματικών περιστατικών και ο βουλευτής Νικόλαος Σιμόπουλος, όστις ετέθη στην διάθεση της δικαιοσύνης. Οι ανακρίσεις άρχισαν αμέσως. Η υπόθεση ανετέθη στον τακτικό ανακριτή κ. Λογοθέτη ο οποίος παρισταμένου και του Εισαγγελέως κ. Λυκουρέζου εξήτασε στο εισαγγελικό κατάστημα, τον υπασπιστή του Πρίγκηπος Ανδρέου, κ. Μεταξάν, τον σύζυγον της φονευθείσης γυναικός Θεόδωρον Βαμβακά και άλλους.

Ο εισαγγελεύς και ο Ανακριτής μετέβησαν στη συνέχεια στον τόπον του δυστυχήματος και ανέκριναν γείτονας τινάς. Ο κ. Λογοθέτης θα λάβη στη συνέχεια κατάθεση του Πρίγκηπος Ανδρέου και θα εξετάσει στη συνέχεια τον Νικόλαον Σιμόπουλον, υποβάλλοντας την δικογραφίαν στον Εισαγγελέα, όστις θα ασκήσει στην συνέχεια ποινικήν δίωξη για φόνο εξ αμελείας...".

(Αποσπάσματα από τις εφημερίδες «Ακρόπολις», «Καιροί» και «Εστία» της 5ης Μαρτίου 1907)

Ένα Σκαθάρι Οδηγεί το χρόνο

Ο γνωστός σε όλους σκαραβαίος (*) είναι, αν όχι το πιο επιτυχημένο αυτοκίνητο, σίγουρα ανάμεσα στα πρώτα. Ξεκίνησε την παραγωγή του το 1938 και από τότε συνέχισε μέχρι πολύ πρόσφατα. Σε κάποιες χώρες μάλιστα συνέχισε μέχρι το 1998, οπότε και κυκλοφόρησε το ”NewBeetle”.

Η ιστορία του τατουάζ

H λέξη tattoo (τατουάζ) έχει δύο μεγάλα παράγωγα: την πολυνησιακή λέξη «ta», που σημαίνει κάτι το εντυπωσιακό, και την ταϊτινή λέξη «tatau», που σημαίνει «για να σηματοδοτήσει κάτι». 

Η ιστορία του τατουάζ ξεκινάει από τη νεολιθική εποχή, γύρω στο 5000 π.Χ. και ποικίλλει τόσο πολύ, όσο και οι άνθρωποι που το έχουν.
Τα Τατατουάζ δημιουργούνται με την εισαγωγή έγχρωμων υλικών κάτω από την επιφάνεια δερμάτων. Το πρώτο τατουάζ πιθανώς δημιουργήθηκε από ατύχημα. Κάποιος είχε μιά μικρή πληγή και την έτριψε με το χέρι. που ήταν βρώμικο με αιθάλη και τέφρα από τη φωτιά. Όταν το τραύμα επουλώθηκε, είδαν ότι ένα σημάδι έμεινε μόνιμα.
Παρά την αυξανόμενη γοητεία των κοινωνικών επιστημών με τατουάζ και την τεράστια δημοτικότητα των τατουάζ, δεν υπάρχει μεγάλο ιστορικό αρχείο της πρακτικής αυτής.

Χάλκινη εποχή
Το 1991, ο «otzi, ο άνθρωπος πάγος» γέμισε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σε όλον τον κόσμο, όταν το κατεψυγμένο σώμα του ανακαλύφθηκε σε ένα βουνό μεταξύ Αυστρίας και Ιταλίας (στην κοιλάδα otz των Άλπεων). Αυτή είναι η καλύτερα διατηρημένη σορός τής εν λόγω περιόδου που έχει βρεθεί. Το δέρμα του φέρει 57 τατουάζ του άνθρακα, εκ των οποίων: απλές τελείες και γραμμές κάτω στη σπονδυλική στήλη, ένα σταυρό στο εσωτερικό του αριστερού γονάτου, έξι ευθείες γραμμές 15 εκατοστών πολύ πάνω από τα νεφρά και πολλές παράλληλες γραμμές πάνω στους αστραγάλους.

ο iceman όπως ο ίδιος βρέθηκε ψηλά στα βουνά		η πλάτη του iceman

Ο θειος μου ο ΧΙΠΙΣ!

Τρέλα γοητεία και αλητεία....    

Ο θειος μου ηταν χιπις.!
Στα νιατα του!
Ειχε μακρια μαλλια, τατουαζ και επαιζε σε συγκροτημα.
Πολλες φορες σκεφτομαι τι ωραια που θα ηταν αν ζουσα εκεινα τα χρονια....
Θα γινομουν χιπισσα, αυτο ειναι το μονο σιγουρο!!
Θα φοραγα χρωματιστα φορεματα και θα ειχα μακρυα μαλλια! Θα ετρωγα μονο φρουτα, θα επινα μπαφους και θα κοιμομουν κατω απο τα αστρα! Θα ταξιδευα μαζι με τα "αδερφια" μου μεχρι την ακρη της γης και τα βραδια θα παιζαμε κιθαρα, θα χορευαμε, θα γλεντουσαμε και θα καναμε ερωτα!
Ενταξει, το πολυ πολυ να πεθαινα απο aids ή απ την πρεζα, αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα!
Παρολα αυταα, εμενα θα μου αρεσε να ειμαι χιπισσα!
Αυτοι οι ανθρωποι ειχαν βρει το νοημα της ζωης! Αγαπουσαν διχως ορια, ζουσαν κοντα στην φυση και την σεβονταν, χαιρονταν τον ερωτα, ταξιδευαν και γνωριζαν καινουριους τοπους και διαφορετικους ανθρωπους, γλεντουσαν, ηταν ξεγνοιαστοι και ελευθεροι!
Εβρισκαν την ευτυχια στα απλα πραγματα......
Μια εντονη αναμνηση που εχω ειναι ενα κομματι λευκο πανι που ειχε κρεμασμενο ο θειος μου στο δωματιο του! Ειχε κεντημενο το σημα της ειρηνης και εγραφε:
Αν εισαι πετρα, γινε βραχος!
Αν εισαι φως, γινε ηλιος!
Αν εισαι ανθρωπος, γινε χιπις!
ΠΗΓΗ

BMW 328 Hommage: ταξίδι στο χρόνο

Η εμφάνιση της υπέροχης BMW 328 Hommage αποτελεί φόρο τιμής για το ιστορικό 328 μοντέλο του 1936. Φέτος, μάλιστα, συμπληρώνει τα 75 χρόνια της. Το εξαιρετικά φουτουριστικό μοντέλο κάνει βήματα μπροστά στην υψηλή τεχνολογία.

Αποτελεί γεγονός αναμφισβήτητο ότι η ιστορική 328 είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά και σημαντικά ανοικτά αυτοκίνητα στην παγκόσμια Ιστορία. Και το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού κατέχει το ρεκόρ της μέσης ωριαίας ταχύτητας στον αγώνα του Mille Miglia με 165 χιλιόμετρα / ώρα. Παράλληλα έχει ψηφιστεί μεταξύ των 25 πιο διάσημων αυτοκινήτων του αιώνα που πέρασε.

Σήμερα, 75 χρόνια μετά, η BMW δημιουργεί ένα ξεχωριστό μοντέλο, άξιο συνεχιστή της ιστορικής 328, με την ονομασία 328 Hommage. Στη φάση αυτή έχει τη μορφή ενός πρωτότυπου μοντέλου, με συνολικό βάρος 780 κιλά, αφού είναι κατασκευασμένο σχεδόν εξολοκλήρου από ανθρακονήματα και άλλα... εξωτικά υλικά. Εμπεριέχει δε την τελευταία λέξη της γερμανικής υψηλής τεχνολογίας στην αυτοκίνηση.

Η δημιουργική προσπάθεια των σχεδιαστών εντυπωσιάζει, αφού καταφέρνει και συνδυάζει με αριστοτεχνικό τρόπο το σύγχρονο με το κλασικό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι δε διαθέτει πόρτες, στοιχείο που χαρακτήριζε και τις πρωτότυπες αγωνιστικές εκδόσεις της αυθεντικής 328.

Τέλος, κάτω από το καπό της φιλοξενεί τον ήδη γνωστό μας 6κύλινδρο εν σειρά 3.000 κ. εκ. κινητήρα, δε γνωρίζουμε όμως στην έκδοση αυτή την πραγματική ισχύ του.

ΠΗΓΗ

Η ΜΑΥΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ. ΠΟΙΟΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ;

Το κεφάλαιο «Ελληνικό αυτοκίνητο» στην καλύτερη των περιπτώσεων είναι μια μακρινή ανάμνηση. Πόσοι όμως γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα κατασκευάζαμε (είτε εξολοκλήρου, είτε μερικός) αυτοκίνητα;;; Για πολλούς δυστυχώς δεν αποτελεί καν τμήμα της βιομηχανικής ιστορίας της χώρας μας. Κι όμως, οι προσπάθειες για την κατασκευή και παραγωγή ενός απλού, φθηνού και πρακτικού αυτοκινήτου στην Ελλάδα ήταν πολλές και αξιόλογες.
-Ορισμένες έφθασαν έως το τέλος, γεμίζοντας τους δρόμους με αυτοκίνητα σχεδιασμένα και κατασκευασμένα από Eλληνικά χέρια, άλλες πάλι έμειναν στα… χαρτιά. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθεια κατασκευής ενός αμιγώς ελληνικού επιβατικού αυτοκινήτου ήταν η εξασφάλιση έγκρισης τύπου.
-Το κόστος παραγωγής, το μικρό μέγεθος της ελληνικής αγοράς, η αδυναμία ανταγωνισμού των ξένων αυτοκινητοβιομηχανιών αλλά και η απουσία ουσιαστικής στήριξης από την εκάστοτε κυβέρνηση προστέθηκαν στις αιτίες αποτυχίας κάθε σχετικού εγχειρήματος. Αντίθετα, οι διαδικασίες ήταν πιο απλές στην κατηγορία των φορτηγών και των λεωφορείων, επιτρέποντας την ελληνική παραγωγή ανάλογων οχημάτων.
- Ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή, στην ιστορία του Ελληνικού αυτοκινήτου, αλλά και στο παρόν.
«ΘΕΟΛΟΓΟΥ» 1920
Εκτός απο την Βιομηχανία / Βιοτεχνία , κατασκευής αμαξωμάτων και μετέπειτα κατασκευής ολοκληρωμένων οχημάτων –Λεωφορεια ,Φορτηγά και αγροτικά μηχανήματα,υπάρχει ακόμα μία προπολεμική (του 1920) καταγραφή για ελληνικής κατασκευής αυτοκίνητου,και αυτό είναι το οχημα του «ΤΑΓΚΑΛΑΚΗ» (κατασκευαστής αμαξωμάτων απο την δεκαετία του 30) το 1937 και ηταν βασισμένο σε μηχανικά μέρη απο D.K.W.
- Ο Νικόλαος Θεολόγου θεωρείται από πολλούς ως ο πρώτος Έλληνας που σχεδίασε και κατασκεύασε επιβατικό αυτοκίνητο. Επιστρέφοντας από την Αμερική, όπου εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων, ίδρυσε το 1916 την ομώνυμη εταιρεία.

Μια ιστορία της Μερσέντες

Μια παράξενη ιστορία, ελάχιστα έως καθόλου γνωστή, κρύβεται πίσω από τα "βαφτίσια" των αυτοκινήτων Μερσέντες.
Το 1899, ο Εμίλ Γιέλινεκ πήρε μέρος και κέρδισε τον "Γύρο της Νίκαιας" στη Γαλλία με ένα αυτοκίνητο 23 ίππων της
Ντέμλερ, που ο ίδιος είχε "βαφτίσει" με το όνομα της 12χρονης κόρης του, της Μερσέντες.
Οικονομικά ευκατάστατος και τρελαμένος από την χαρά του, παρήγγειλε στην εταιρία 36 αυτοκίνητα, που τους χάρισε ως μοντέλα το όνομα Μερσέντες, έναντι ενός ποσού που άγγιζε τότε τα 500.000 μάρκα.
Έτσι, στις 23 Ιουνίου, σαν σήμερα δηλαδή, του 1902 το όνομα Μερσέντες υιοθετείται σαν εμπορική ονομασία του συγκεκριμένου μοντέλου και νομικά κατοχυρώνεται ελάχιστα αργότερα, στις 26 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς.
Μάλιστα, ο Γιέλινεκ αλλάζει επίθετο στο ληξιαρχείο ή καλύτερο προσθέτει ένα ακόμα και αποκαλείται από εκείνη τη χρονιά και ύστερα Γιέλινεκ-Μερσέντες.
Ίσως μέχρι και σήμερα να παραμένει η μοναδική περίπτωση στην ιστορία που ένας πατέρας παίρνει και το όνομα της κόρης του.

«Αιδ’ Εις Αθήναι …η πριν πόλις»

Ιστορικό ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, διαρκείας 20΄, έτος παραγωγής 1980.

Παραγωγή, σενάριο, διεύθυνση φωτογραφίας και σκηνοθεσία:
Νίκος Γραμματικόπουλος

Βραβεύθηκε με το Βραβείο Κριτικών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τη συμβολή του στη διατήρηση/διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς το 1980.
Αγοράσθηκε από την Σουηδική Τηλεόραση και από την ΕΡΤ. Προβλήθηκε στην εκπομπή «Μια ταινία μία συζήτηση».
Επίσης προβλήθηκε στην τελευταία διάλεξη του κύκλου ομιλιών του ΕΙΕ «Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών» που ήταν αφιερωμένη στα νεοκλασικά κτίρια της Αθήνας (Μάιος 1994).

ΠΗΓΗ

Η πρώτη σαμπάνια ...

Η ΠΙΟ ΠΑΛΙΑ ΣΑΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...

 

Μία ομάδα δυτών που πραγματοποιούσαν έρευνα σε ένα ναυάγιο στο βυθό της Βαλτικής Θάλασσας εντόπισαν μπουκάλια που περιείχαν την, κατά τα φαινόμενα, παλαιότερη σαμπάνια στον κόσμο, που παρασκευάστηκε τον 18ο αιώνα.
"Πήρα ένα μπουκάλι σαμπάνιας ώστε να εντοπίσουμε την ηλικία του ναυαγίου, γιατί δεν βρήκαμε κάποιο όνομα ή άλλες λεπτομέρειες για το όνομα του πλοίου", δήλωσε στο Ρόιτερ ο δύτης Κριστιάν Εκστρομ.
Ο Εκστρομ και οι σουηδοί συνεργάτες του άνοιξαν ένα μπουκάλι και δοκίμασαν.
"Ηταν φανταστικό...είχε πολύ γλυκιά γεύση, καταλάβαινες την γεύση από δρυ και είχε μία έντονη μυρωδιά από καπνό. Και είχε πολύ μικρές φυσαλίδες", είπε ο ίδιος.
Οι ειδικοί εκτιμούν από το σχήμα της φιάλης ότι προέρχεται από τα τέλη του 18ου αιώνα και η φιάλη και το περιεχόμενό της εστάλησαν σε ειδικούς της σαμπάνιας στη Γαλλία για περαιτέρω ανάλυση.
"Είμαστε κατά 98% πεπεισμένοι ότι πρόκειται για σαμπάνια Veuve Clicquot και ότι πιθανόν παρακευάστηκε μεταξύ του 1772 (ημερομηνία ίδρυσης της επιχείρησης) και του 1785", είπε ο Εκστρομ και πρόσθεσε ότι το φορτηγό πλοίο προφανώς είχε προορισμό την Αγία Πετρούπολη, την τότε πρωτεύουσα της Ρωσίας.