"Εφυγε" η Καίτη Λαμπροπούλου
 |
Η ιστορία της λατέρνας
Η ιστορία της λατέρνας (la torno=αυτό που γυρίζει) χάνεται στο χρόνο. Απόγονος μιας ολόκληρης κληρονομιάς αυτομάτων οργάνων, σε μια κοινωνία όπου οι κατασκευαστές χαίρονταν την αίγλη και την εκτίμηση της άρχουσας τάξης. Ιστορικά είναι από τα πιο θαυμαστά τεχνολογικά
επιτεύγματα του ανθρώπου. Έχουν αναφερθεί αυτόματες μουσικές κατασκευές από τον Ήρωνα (1ος αιώνας π.Χ.), από αυτόματα οργανέτα που δωρίσθηκαν σε αυτοκράτορες του Βυζαντίου και Χαλίφηδες της Βαγδάτης, μέχρι τις πρώτες αξιόπιστες καταγραφές του Μεσαίωνα. Οι πύλες των τειχών του Salsburg άνοιγαν την ανατολή του ήλιου με τη συνοδεία μιας μεγάλης λατέρνας, το 1504."Ποτέ πια"
Άουσβιτς. 27 Ιανουαρίου 1945.
Όταν τα ρωσικά στρατεύματα μπήκαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς και είδαν καπνό να βγαίνει από τα φουγάρα και μία περίεργη οσμή – η μυρωδιά της καμένης σάρκας – γέμισε τα ρουθούνια τους, δεν μπορούσαν ασφαλώς να φανταστούν τι ακριβώς συνέβαινε, γιατί κανένας υγιής νους δεν ήταν δυνατόν να συλλάβει αυτό που η νοσηρή εφευρετικότητα και ο διεστραμμένος νους των αρχιτεκτόνων του Ολοκαυτώματος είχε επινοήσει για την εξαφάνιση των πτωμάτων. Πράγματι, τα κρεματόρια – όσα δεν είχαν προλάβει να καταστρέψουν οι SS - κάπνιζαν ακόμα…
12 Παλιές διαφημίσεις της Coca Cola
Οι φωτογραφίες που θα δείτε παρακάτω είναι από διαφημίσεις πολύ παλιές της πολύ γνωστής σε όλους μας Coca Cola. Ξεκινώντας από τα τέλη του 1800 και φτάνοντας στα μέσα του 20 αιώνα.
Το παλιό Ελληνικό Σχολείο
Εμείς οι νεο-Έλληνες πάντα νοσταλγούμε. Συνηθίζουμε να λέμε ότι το παλαιότερο είναι καλύτερο. Προφανώς δεν είναι πάντα έτσι. Όμως ψυχολογικά ο άνθρωπος νοσταλγεί πάντα εκείνο που δεν έχει. Πολλές φορές δε ωραιοποιεί παλαιότερες απλούστερες κοινωνικές δομείς, ίσως επειδή οι απαιτήσεις της εποχής εκείνης ήταν λιγότερες και μάλλον ευκολώτερες. Αξίζει πάντως να δούμε κάποιες φωτογραφίες από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, που απεικονίζουν τη μαθητική ζωή σε Σχολεία της Πατρίδας μας.
όταν ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του..η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά
Νόμος 4000 - Τεντιμποϊσμός
Το ημερολόγιο έγραφε 4 Σεπτεμβρίου του 1958 όταν η φοβερή αυτή παιδαγωγική διάταξη πρωτοεφαρμόστηκε σε τέσσερις τεντυμποϊς. Οι αστυνομικοί κούρεψαν με την ψιλή τα αγόρια, έσκισαν τα ρεβέρ και τους διαπόμπευσαν ρίχνωντας τους στον δρόμο υποχρεώνοντας τους να κρατάνε μια πινακίδα που έγραφε "Είμαι τεντυμποις γιατί γιάουρτωσα μια γυναίκα". Η διαδικασία υπήρξε αμφιλεγόμενη και δίχασε την ελληνική κοινωνία για χρόνια για τον παιδευτικό της ρόλο.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΗΚΑΡΗΣ
Ένα πορτραίτο γεμάτο αγάπη και σημαντικές (γνωστές και άγνωστες) λεπτομέρειες για τον μεγάλο αρχηγό.
Για να θυμώμαστε εμείς οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι που είχαν την ατυχία να μην προλάβουν να τον δουν με τον δαφνοστεφανωμένο στο στήθος... Ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε αυτόν που, ενώ λατρεύτηκε τόσο, επιλέγει να ζει μακριά από τη δημοσιότητα...
Ένας από τους ανθρώπους που κινήθηκε πάντα με το όχημα της καρδιάς του και που στη διαδρομή το όχημά του εξοντώθηκε από τους κάθε λογής ανέραστους, ήταν και ο ήρωάς μου. Ο Γιώργος Δεληκάρης .
"Ο Θεός της Κυριακής", ο άνθρωπος που χόρευε στο χορτάρι, που έκανε την μπάλα ένα με το κορμί του, που μετέτρεπε το γήπεδο σε θέατρο, που μας έκανε να νιώθουμε προνομιούχοι που ξεδίπλωνε το απαράμιλλο ταλέντο μπροστά μας. Όταν ο Γιώργος έκανε τα μαγικά του, το χειροκρότημα ερχόταν αυθόρμητα και όταν πετύχαινε ένα από τα μοναδικά του γκολ ο πανηγυρισμός μετατρεπόταν σε λατρεία.
Η σχέση του με τον Ολυμπιακό θυελλώδης, όπως όλοι οι μεγάλοι έρωτες. Ποτέ του δεν έκρυψε την λατρεία για την ερυθρόλευκη φανέλα που τον έκανε να οδεύει πολλές φορές αντίθετα από το προσωπικό του συμφέρον. Όπως τότε που όντας παίχτης του "Αργοναύτη" αρνήθηκε την τότε διαστημική προσφορά του 1.000.000 από τον Εθνικό για τις 150.000 δραχμές του Ολυμπιακού. Η ιστορία μόλις άρχιζε…
Για να θυμώμαστε εμείς οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι που είχαν την ατυχία να μην προλάβουν να τον δουν με τον δαφνοστεφανωμένο στο στήθος... Ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε αυτόν που, ενώ λατρεύτηκε τόσο, επιλέγει να ζει μακριά από τη δημοσιότητα...
"Ο Θεός της Κυριακής", ο άνθρωπος που χόρευε στο χορτάρι, που έκανε την μπάλα ένα με το κορμί του, που μετέτρεπε το γήπεδο σε θέατρο, που μας έκανε να νιώθουμε προνομιούχοι που ξεδίπλωνε το απαράμιλλο ταλέντο μπροστά μας. Όταν ο Γιώργος έκανε τα μαγικά του, το χειροκρότημα ερχόταν αυθόρμητα και όταν πετύχαινε ένα από τα μοναδικά του γκολ ο πανηγυρισμός μετατρεπόταν σε λατρεία.
Η σχέση του με τον Ολυμπιακό θυελλώδης, όπως όλοι οι μεγάλοι έρωτες. Ποτέ του δεν έκρυψε την λατρεία για την ερυθρόλευκη φανέλα που τον έκανε να οδεύει πολλές φορές αντίθετα από το προσωπικό του συμφέρον. Όπως τότε που όντας παίχτης του "Αργοναύτη" αρνήθηκε την τότε διαστημική προσφορά του 1.000.000 από τον Εθνικό για τις 150.000 δραχμές του Ολυμπιακού. Η ιστορία μόλις άρχιζε…
ΘΩΜΑΣ ΜΑΥΡΟΣ
ΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟΣ, ΠΟΙΟΣ, Ο ΜΑΥΡΟΣ Ο ΘΕΟΣ
Το συνθημα αυτο εζωνε σε παλιοτερες εποχες το γηπεδο της Νεας Φιλαδελφειας καθε φορα που ο κανονιερης της ΑΕΚ "εσκιζε" τα διχτυα των αντιπαλων ομαδων.
Ηταν και ειναι ακομα ο μεγαλυτερος γκολτζης του Ελληνικου Πρωταθληματος με συνολικα 260 γκολ και έχει αφησει πισω του στη δευτερη θεση τον Κριστοφ Βαζεχα του Παναθηναικου με 244 συνολικα τερματα και τριτο τον μεγαλο παλι ΑΕΚτζη Μίμη Παπαιωαννου με 233 συνολικα γκολ.
Ο Θωμας Μαυρος ξεκινησε την καρριερα του στον Πανιωνιο σε ηλικια 16 ετων το 1970 και σε πολυ μικρο διαστημα καταφερε να κερδισει την πρωτη του διακριση ως ο νεοτερος παικτης της μεγαλης κατηγοριας που βρισκει διχτυα, στις 17/1/1971 απεναντι στον Πιερικο (1-0). Μια διακριση που κατεχει ακομα και σημερα αφου δεν εχει βρεθει παικτης τοσο νεος που να παρει θεση σε ομαδα 1ης Εθνικης και να σκοραρει. Ο Θωμας της καρδιας μας αναδειχτηκε 1ος σκορερ 4 φορες στη καριερα του. 3 φορες με τη φανελα της ΑΕΚ και μια στο κλεισιμο της καρριερας του με τον Πανιωνιο.
Β. Χατζηπαναγής : O "Νουρέγιεφ" του ελληνικού ποδοσφαίρου
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής, γόνος ελληνικής οικογένειας της -τότε- Σοβιετικής Ένωσης, κατέπληξε τους Έλληνες φιλάθλους με την απαράμιλλη τεχνική του, τις δεκαετίες του 70 και του 80. Οι φίλαθλοι μάλιστα, πολλές φορές, ανεξάρτητα με τη συλλογική τους προτίμηση, γέμιζαν τα γήπεδα ακόμη και σε σχετικά αδιάφορα εντός και εκτός έδρας παιχνίδια της ομάδας του, του Ηρακλή, μόνο και μόνο για να απολαύσουν τις περίτεχνες ενέργειές του. Ο «Βάσια» (Βασίλης στα ρωσικά) «κέρδισε» το προσωνύμιο «Νουρέγιεφ», με το οποίο δημοσιογράφοι και φίλαθλοι εξήραν το βιρτουόζικο στιλ του.
Θεία Λένα
Η «θεία Λένα» με τα κυματιστά μαλλιά και τα γαλανά μάτια πήρε στη συντροφιά της τα Ελληνόπουλα στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, για να τα αφήσει, ενηλίκους πια, το 1971.
Αρχισε να συνεργάζεται με τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών το 1936. Την "Ωρα του παιδιού" την ανέλαβε έξι χρόνια αργότερα και από τότε δεν σταμάτησε να δημιουργεί νέες εκπομπές για κάθε ηλικία, από τη νηπιακή ως και την εφηβική».
Εξαιρετική ηθοποιός στο «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά και στον θίασο Βεάκη η Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά ιδρύει προπολεμικά τον πρώτο μόνιμο παιδικό θεατρικό οργανισμό που «λειτούργησε αδιάλειπτα ως την Κατοχή», ενώ το ταλέντο της διοχετεύεται μετά τον πόλεμο και στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά, σε εκθέσεις και σε διαγωνισμούς. «Εχω πάντα στο μυαλό μου την εικόνα της», συνεχίζει η κυρία Κροντηρά - Κατσούφη, «θυμάμαι τα παιχνίδια μας, τις ώρες που περνούσαμε μαζί στους ραδιοθαλάμους... Μου έκαναν πάντοτε εντύπωση οι πρωτοποριακές ιδέες και ο δυναμισμός της. Ηταν από τις πρώτες γυναίκες που τόλμησαν να κρατήσουν το πατρικό τους όνομα πλάι στο όνομα του συζύγου τους».
Τόσο το «Μεταξά» όμως όσο και το «Κροντηρά» έμελλε να ξεχαστούν. Για τους μικρούς της φίλους ήταν πάντα η «θεία Λένα». «Η ιδέα για το νέο της όνομα ανήκε στον Γιάννη Βουλπιώτη, τότε διευθυντή του ΕΙΡ, και στον σύζυγό της, τον ραδιοσκηνοθέτη Κώστα Κροντηρά. Δόθηκε σε αντιπαράθεση με τη "θεία Μπέρτα" του γερμανικού ραδιοφώνου και με το δεδομένο ότι ο πατέρας της ονομαζόταν Κωνσταντίνος».
Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 και ως τον θάνατό της το πρωινό της 16-10-1971, η «καλημέρα» της γέμιζε τα πρωινά μας από την ΥΕΝΕΔ.
Παρόλα αυτά η Θεία Λένα και οι εκπομπές της σε επανάληψη συντροφευσαν για ακομα 10 χρονια απο τον θανατο της τις επομενες γενιές καθε ημέρα στης 9:00 το πρωί ...
Τόσο το «Μεταξά» όμως όσο και το «Κροντηρά» έμελλε να ξεχαστούν. Για τους μικρούς της φίλους ήταν πάντα η «θεία Λένα». «Η ιδέα για το νέο της όνομα ανήκε στον Γιάννη Βουλπιώτη, τότε διευθυντή του ΕΙΡ, και στον σύζυγό της, τον ραδιοσκηνοθέτη Κώστα Κροντηρά. Δόθηκε σε αντιπαράθεση με τη "θεία Μπέρτα" του γερμανικού ραδιοφώνου και με το δεδομένο ότι ο πατέρας της ονομαζόταν Κωνσταντίνος».
Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 και ως τον θάνατό της το πρωινό της 16-10-1971, η «καλημέρα» της γέμιζε τα πρωινά μας από την ΥΕΝΕΔ.
Παρόλα αυτά η Θεία Λένα και οι εκπομπές της σε επανάληψη συντροφευσαν για ακομα 10 χρονια απο τον θανατο της τις επομενες γενιές καθε ημέρα στης 9:00 το πρωί ...
Δαιδαλώδες σύστημα στοών αποκαλύφθηκε στο Ηράκλειο και μια απίστευτη ιστορία
Οι αναμνήσεις ενός 75χρονου οδήγησαν σε νέα αποκάλυψη. Τέσσερις σχεδόν αιώνες από τη γιγαντομαχία των χριστιανών ενάντια στους Τούρκους, ένα ακόμη “μνημείο” του Κρητικού Πολέμου έρχεται στο φως.
Το κουβάρι που οδήγησε στην...ανακάλυψη μιας στοάς, απομεινάρι του υπόγειου πολέμου που εκτυλισσόταν παράλληλα με τη μονομαχία στα τείχη, ξετυλίχτηκε με τρόπο που θύμιζε τη διήγηση ενός παραμυθιού. Μόνο που ήταν πέρα για πέρα αληθινό..! Ένα εντυπωσιακό - δαιδαλώδες, ως φαίνεται - σύστημα στοών στο σημείο όπου η χαμηλή πλατεία Βιτούρι συναντά την τάφρο των ενετικών τειχών ήταν το μυστικό που κρατούσε για 65 χρόνια καλά φυλακισμένο στη μνήμη του ο 75 ετών σήμερα κ. Γιώργος Ξωμεριτάκης.
Το κουβάρι που οδήγησε στην...ανακάλυψη μιας στοάς, απομεινάρι του υπόγειου πολέμου που εκτυλισσόταν παράλληλα με τη μονομαχία στα τείχη, ξετυλίχτηκε με τρόπο που θύμιζε τη διήγηση ενός παραμυθιού. Μόνο που ήταν πέρα για πέρα αληθινό..! Ένα εντυπωσιακό - δαιδαλώδες, ως φαίνεται - σύστημα στοών στο σημείο όπου η χαμηλή πλατεία Βιτούρι συναντά την τάφρο των ενετικών τειχών ήταν το μυστικό που κρατούσε για 65 χρόνια καλά φυλακισμένο στη μνήμη του ο 75 ετών σήμερα κ. Γιώργος Ξωμεριτάκης.
Ευρωμπάσκετ 2005
Δεκαοχτώ χρόνια μετά το έπος του ’87, η Εθνική Ελλάδας επανέλαβε τον άθλο της παρέας του Γκάλη, του – νυν κόουτς και τότε εν ενεργεία αθλητή – Γιαννάκη, του Φασούλα και των άλλων παιδιών. Στο Βελιγράδι, το 2005, στέφθηκε και πάλι πρωταθλήτρια Ευρώπης. Επιβλήθηκε άνετα στον τελικό με 78-62 της Γερμανίας του Ντιρκ Νοβίτσκι χάρη σε 22 πόντους του «μαέστρου» Θοδωρή Παπαλουκά και απέδειξε περίτρανα την υπεροχή της στο ευρωπαϊκό στερέωμα.
Στον μικρό τελικό, οι Γάλλοι με κορυφαίους τους Τόνι Πάρκερ και Μικαέλ Πιετρούς επικράτησαν με το εντυπωσιακό 98-63 των Ισπανών και ανέβηκαν στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Άξιοι αναφοράς υπήρξαν δίχως αμφιβολία οι δύο ημιτελικοί του θεσμού.
Ολυμπιακός Μαραθώνιος 1896
Την πέμπτη ημέρα των Α' Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας δέσποζε το αγώνισμα του Μαραθωνίου, ένα αγώνισμα που είχε εισηγηθεί ο γάλλος φιλόλογος Μισέλ Μπρεάλ, σε ανάμνηση της διαδρομής του Φειδιππίδη μετά τη Μάχη του Μαραθώνα. Την Παρασκευή 29 Μαρτίου 1896 (10 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο), 17 αθλητές από πέντε χώρες παρατάχθηκαν στην αφετηρία στηνγέφυρα του Μαραθώνα, για να διανύσουν τα 40 χιλιόμετρα της διαδρομής μέχρι τον τερματισμό στο Παναθηναϊκό Στάδιο, όπου 100.000 κόσμου είχε συγκεντρωθεί για να αποθεώσει τους νικητές, πιστεύοντας ακράδαντα ότι κάποιος Έλληνας θα κόψει πρώτος το νήμα. 
Άλλωστε, μόνο οι έλληνες αθλητές είχαν τρέξει μαραθώνιο και ο ούγγρος Κέλνερ μια φορά στη Βουδαπέστη. Οι υπόλοιποι τρεις ξένοι είχαν έλθει στην Αθήνα για την περιπέτεια και τη χαρά της συμμετοχής. Ο ιταλός Κάρλο Αϊρόλντι αποκλείστηκε από τον αγώνα, επειδή θεωρήθηκε επαγγελματίας. Όλοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο στοιχημάτιζαν ότι νικητής θα ήταν ο έμπειρος Χαρίλαος Βασιλάκος ή ο Ιωάννης Λαυρέντης που είχε το ρεκόρ διαδρομής με 3 ώρες 11 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. H απόσταση του Μαραθωνίου εκείνη την εποχή ήταν 40 χιλιόμετρα και όχι 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, όπως είναι σήμερα και καθορίσθηκε από τη ΔΟΕ το 1908.
Άλλωστε, μόνο οι έλληνες αθλητές είχαν τρέξει μαραθώνιο και ο ούγγρος Κέλνερ μια φορά στη Βουδαπέστη. Οι υπόλοιποι τρεις ξένοι είχαν έλθει στην Αθήνα για την περιπέτεια και τη χαρά της συμμετοχής. Ο ιταλός Κάρλο Αϊρόλντι αποκλείστηκε από τον αγώνα, επειδή θεωρήθηκε επαγγελματίας. Όλοι στο Παναθηναϊκό Στάδιο στοιχημάτιζαν ότι νικητής θα ήταν ο έμπειρος Χαρίλαος Βασιλάκος ή ο Ιωάννης Λαυρέντης που είχε το ρεκόρ διαδρομής με 3 ώρες 11 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. H απόσταση του Μαραθωνίου εκείνη την εποχή ήταν 40 χιλιόμετρα και όχι 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα, όπως είναι σήμερα και καθορίσθηκε από τη ΔΟΕ το 1908.Νίκος Γκάλης – Ο μύθος
«Αν εγώ είμαι ο γιος του Διαβόλου, τότε ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο Διάβολος».
Ντράζεν Πέτροβιτς (παίκτης της εθνικής Γιουγκοσλαβίας και του NBA)
«O Nτράζεν είναι αδερφός μου, αλλά για καλύτερο αθλητή του 1987 ψήφισα τον Γκάλη».
Aλεξάντερ Πέτροβιτς (προπονητής)
«Ο Γκάλης είναι ο παίκτης του 21ου αιώνα. Του βγάζω το καπέλο».
Αλεξάντερ Γκομέλσκι (προπονητής της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης)
«Αν ο Γκάλης θέλει να βάλει καλάθι, θα το βάλει όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος».
Άρβιντας Σαμπόνις (Λιθουανός παίκτης της εθνικής της Σοβιετικής Ένωσης και του NBA) «Δεν περίμενα ότι θα υπήρχε ένας τόσο καλός επιθετικός παίχτης στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα».
Μάικλ Τζόρνταν (ο μεγαλύτερος καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών)
«Είδα τον Γκάλη να κάνει πράγματα, που δεν γινόταν ούτε στους Λέικερς και τους Σέλτικς».
Μπομπ Μάκαντου (παίχτης του ΝΒΑ και του ιταλικού πρωταθλήματος)
«Είπα στους παίκτες μου πως θα μαρκάραμε τους 4 παίκτες του Άρη και κάναμε τα σχέδια μας. Για τον Γκάλη κάναμε την προσευχή μας».
Bόιτσεκ Kραϊόφσκι (προπονητής της Λεχ Πόζναν)
«Ξέρω έναν τρόπο να σταματήσουμε τον Γκάλη: να τον κλειδώσουμε στο ξενοδοχείο!».
Pουντ Xαρεβάιν (προπονητής της Ολλανδίας)
Άιρτον Σένα, ένας μύθος
«Αν τύχει ποτέ και έχω ένα ατύχημα που μπορεί να μου κοστίσει τη ζωή, καλύτερα να είναι μία κι έξω. Δεν θέλω να ζήσω σε αναπηρική πολυθρόνα. Ούτε θέλω να μπω στο νοσοκομείο υποφέροντας από σοβαρά τραύματα. Αν πρόκειται να ζήσω, θέλω να ζήσω κανονικά και έντονα, γιατί είμαι άνθρωπος της δράσης«, είχε δηλώσει κάποτε ο Άιρτον Σένα που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 34 χρονών. Ήταν ο μεγαλύτερος πιλότος και αυτό έχει περάσει στην αιωνιότητα, ένας μύθος.ΟΙ ΑΝΕΓΓΙΧΤΟΙ
Ανέγγιχτοι, oι θρυμματισμένοι άνθρωποι Περισσότεροι από 160 εκατομμύρια άνθρωποι* στην Ινδία γεννήθηκαν έξω από το ινδουιστικό σύστημα των τεσσάρων βάρνα, το σύστημα των καστών που είναι ένα από τα αρχαιότερα συστήματα κοινωνικής ιεράρχησης στον κόσμου. Τους ονομάζουν "Ανέγγιχτους", παρόλο που οι ίδιοι προτιμούν την λέξη ντάλιτ, που σημαίνει "θρυμματισμένοι άνθρωποι".
Η αξία όσων ανήκουν στην κάστα των Ανέγγιχτων είναι ανύπαρκτη σύμφωνα με την ινδουιστική θρησκευτική παράδοση, που θεωρεί τους ντάλιτ πιο ασήμαντους από ζώα. Οι ντάλιτ βρίσκονται στην χαμηλότερη κοινωνική θέση της ινδικής κοινωνίας, κληρονομούν την ιδιότητα τους από τους γονείς τους και απαγορεύεται να την αποβάλουν. Στις τάξεις τους προστίθενται μόνο οι παρίες και οι απόβλητοι της ινδικής κοινωνίας, αυτοί που εκδιώχθηκαν από την κάστα στην οποία γεννήθηκαν εξαιτίας κάποιου ασυγχώρητου θρησκευτικού ή κοινωνικού αμαρτήματος.
Η ιστορία της μοιχείας
Η σεξουαλική σχέση
ενός παντρεμένου ατόμου με άτομο διαφορετικό από τον ή την σύζυγό του είναι μοιχεία ή όπως την ορίζουν οι νομικοί η παράβαση της συζυγικής πίστης που συνίσταται στην εξώγαμη κατά φύση συνουσία μεταξύ δύο ετεροφύλων προσώπων...
....
τα οποία το ένα τουλάχιστον είναι έγγαμο. Η μοιχεία είναι τόσο παλιά όσο και ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Η κοινωνική της απαξία ποικίλλει από εποχή σε εποχή, από κοινωνία σε κοινωνία και από πολιτισμό σε πολιτισμό.
Ο κώδικας του Χαμουραμπί (18ος αιώνας π.Χ.) στη Βαβυλώνα προέβλεπε για τη μοιχεία την ποινή του θανάτου με πνιγμό. Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι τιμωρούσαν ακόμη και με την ποινή τον θανάτου τη μοιχαλίδα, ενώ η ποινή για τον μοιχό δεν ήταν αυστηρή.
Οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Μουσουλμανισμός) είναι κατηγορηματικές στην καταδίκη της μοιχείας, υπακούοντας στην έβδομη εντολή που έδωσε ο Θεός στον Αβραάμ: Ου μοιχεύσεις. Κι ενώ Ιουδαϊσμός και Χριστιανισμός αρκούνται σε εκκλησιαστικά επιτίμια, στα κράτη όπου εφαρμόζεται η Σαρία (ισλαμικός θρησκευτικός νόμος), οι ποινές είναι ιδιαίτερα απάνθρωπες, κυρίως για τις γυναίκες (ραβδισμοί ή λιθοβολισμός).
Πιο ανεκτικοί εμφανίζονται οι Ινδουιστές, οι Εσκιμώοι και ορισμένοι λαοί της Αφρικής και της Πολυνησίας. Στην Ευρώπη και την Αμερική η μοιχεία αποτελούσε ή και εξακολουθεί να αποτελεί λόγο διαζυγίου. Η γενικότερη τάση για ισότητα των δύο φύλων έχει οδηγήσει σχεδόν σε όλες τις χώρες αυτών των περιοχών σε αποποινικοποίηση της μοιχείας.
Στη χώρα μας, η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα σχεδόν από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους. Σύμφωνα με το άρθρο 286 του Ποινικού Νόμου της Βαυαροκρατίας που ίσχυσε έως τις 31 Δεκεμβρίου 1950, η διάπραξη μοιχείας χαρακτηριζόταν ως πλημμέλημα. Παρέμεινε ως πλημμέλημα και με τον νέο Ποινικό Κώδικα που ίσχυσε από την 1η Ιανουαρίου 1951. Στο άρθρο 357 προβλεπόταν ποινή ενός έτους για τους μοιχούς, ενώ το έγκλημα εδιώκετο μόνο με έγκληση του παθόντος συζύγου.
Η μοιχεία κρινόταν ατιμώρητη όταν υπήρχε διάσταση των συζύγων ή ανοχή του παθόντος συζύγου. Οι δράστες έπρεπε να συλληφθούν επ' αυτοφώρω για να στοιχειοθετηθεί ευκολότερα η κατηγορία, γι' αυτό συνέβαιναν κωμικοτραγικές σκηνές κατά τη διαπίστωση του εγκλήματος (χαρακτηριστική είναι η κωμωδία του Ντίνου Δημόπουλου «Η βίλα των οργίων», παραγωγής 1964, με πρωταγωνιστές τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Διονύση Παπαγιαννόπουλο).
Η μοιχεία αποποινικοποιήθηκε στη χώρα μας από την κυβέρνηση της «Αλλαγής», στο πλαίσιο της φιλελευθεροποίησης του πλέγματος των διατάξεων που αφορούσαν το Οικογενειακό Δίκαιο. Η Εκκλησία της Ελλάδος αντέδρασε, υποστηρίζοντας ότι «η αποποινικοποίηση της μοιχείας θα κλονίσει τα θεμέλια της οικογένειας και του γάμου» (21 Ιανουαρίου 1982). Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου δεν έκανε πίσω και κατάργησε το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα με το άρθρο 8 του Νόμου 1272/82, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 20 Αυγούστου 1982.
Όσον αφορά στις αστικές συνέπειες, με το Νόμο 1329/1983 η μοιχεία έπαψε να αποτελεί απόλυτο λόγο διαζυγίου. Μπορεί, όμως, να επιφέρει τη λύση του γάμου μόνο αν κριθεί ότι από αυτή έχουν διαταραχθεί τόσο σοβαρά οι συζυγικές σχέσεις, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα (άρθρο 1439 Α.Κ).
λιθοβολησμός μέχρι θανάτου για μοιχεία στη Σομαλία
Ο Αστικός Σιδηρόδρομος Πειραιά - Κηφισιάς, γνωστός σαν “Ηλεκτρικός”
ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά ορόσημα στην πορεία αυτή:
Το 1834 η Αθήνα γίνεται πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους και ένα χρόνο μετά, το 1835, γίνεται η πρώτη ανεπιτυχής πρόταση στην Ελληνική Κυβέρνηση από τον Φρειδερίκο Φεράλδη για κατασκευή σιδηροδρόμου.Τα αθηναϊκά ρεβεγιόν που έγραψαν ιστορία
του Αλέκου Λαμπρίδη
Στην Αθήνα του ΔΝΤ και λίγες ώρες πριν από τον ερχομό του 2011, τα glamorous parties λιγοστεύουν δραματικά. Εξαίρεση, το all time classic ρεβεγιόν που πραγματοποίησε και φέτος την παραμονή των Χριστουγέννων το ζεύγος Θεόδωρου και Μανουέλας Βασιλάκη στο σπίτι του στην Κηφισιά, με γεμιστές γαλοπούλες, φουαγκρά και σαμπάνιες, όπου το «παρών», μεταξύ άλλων, έδωσαν ο Δημήτρης Κοντομηνάς με τη σύντροφό του Τζίνα Ξανθάκη, η Βάσω Παπανδρέου, τα ζεύγη Κωνσταντακάτου, Τσίγκα, Τουρνικιώτη, Πλακόπητα, Κουτσολιούτσου.
ΛΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Ο Λάκης Αλεξάνδρου γεννήθηκε στη Πέλλα στις 4 Γενάρη του 1941. Ήταν από τις καλές λαϊκές φωνές της δεκαετίας του '70 με πολλές επιτυχίες όπως το"όνειρο" , Η ώρα της αλήθειας" , "Το κόσμο κυβερνώ" , "Σε καρτερώ" .Σταθμός στη καριέρα του ο δίσκος "Η ώρα της αλήθειας" σε μουσική Νίκου Ιγνατιάδη .
Η τελευταία του συνέντευξη στην «Espresso»
Σε μια εκ βαθέων συνέντευξή του στην «Espresso» ο αγαπημένος λαϊκός τραγουδιστής Λάκης Αλεξάνδρου, που ζει σ’ ένα φτωχικό σπίτι στο Αιγάλεω, μας εξιστορεί το προσωπικό του δράμα.
PIAGGIO VESPA
Η ιστορία έχει αναδείξει τη Vespa σε κάτι παραπάνω από ένα απλό σκούτερ, σε έναν πραγματικό "μύθο", έναν τρόπο ύπαρξης, σκέψης και έκφρασης. Με το πέρασμα των δεκαετιών η Vespa έγινε εκφραστής της κοινωνίας στην οποία ζει.
Με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιαδήποτε εποχή, το δυνατό σημείο της Vespa ήταν πάντα η ικανότητά της να είναι σύγχρονη και να ενσωματώνει τις κοινωνικές εξελίξεις και τις νέες τάσεις, τις οποίες μεταφράζει σε όρους μετακίνησης. Η Vespa ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα μήνυμα, μία ιδέα δυνατή, ένα σήμα νεωτερισμού.
Με οποιονδήποτε τρόπο, σε οποιαδήποτε εποχή, το δυνατό σημείο της Vespa ήταν πάντα η ικανότητά της να είναι σύγχρονη και να ενσωματώνει τις κοινωνικές εξελίξεις και τις νέες τάσεις, τις οποίες μεταφράζει σε όρους μετακίνησης. Η Vespa ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα μήνυμα, μία ιδέα δυνατή, ένα σήμα νεωτερισμού.
15 χρόνια μετά από την εφιαλτική νύχτα των Ιμίων
Τα ΙΜΙΑ του ΓΕΝΑΡΗ του 1996.
Τη νύχτα εκείνη η Ελλάδα πόνεσε, μάτωσε, διασύρθηκε, προδόθηκε , μίκρυνε! Και κανείς μέχρι σήμερα, είτε πολιτικός, είτε στρατιωτικός, δεν λογοδότησε για την ταπείνωση, που υπέστη η Ελλάδα στο σύμπλεγμα των βραχονησίδων Ίμια, στο ανατολικό Αιγαίο.
Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη μια δύσκολη πολιτική συγκυρία για την Ελλάδα, (είχε παραιτηθεί ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και ο νέος Πρωθυπουργός Κ.Σημίτη δεν είχε πάρει καν ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή), πραγματοποίησε στρατιωτική απόβαση επί αφύλαχτου ελληνικού εδάφους. Και στη συνέχεια, εφηύρε την καινοφανή θεωρία των «γκρίζων ζωνών», δηλαδή περιοχών, νησίδων, βραχονησίδων και νησιών του Αιγαίου, που είναι αδιευκρίνιστης εθνικής κυριαρχίας! Στην ουσία, η Τουρκία μετά τα Ίμια και μέχρι σήμερα, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, σε δεκάδες Ελληνικά νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου. Είναι το τίμημα, μιας φοβικής ελληνικής ηγεσίας (πολιτικής και στρατιωτικής), που δεν τόλμησε να υπερασπιστεί τη νύχτα των Ιμίων ελληνικό έδαφος… Και το χειρότερο, ανέθεσε στους Αμερικάνους, την εκτόνωση της ελληνο-τουρκικής κρίσης, με τον τότε Πρωθυπουργό Κ.Σημίτη από του βήματος της Βουλής να πει το αλήστου μνήμης «ευχαριστώ τους αμερικάνους»!!!
Από την άλλη πλευρά, η υπηρεσιακή Πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ, τόλμησε και έδωσε εντολή στρατιωτικής κατάληψης της Δυτικής Ίμιας. Ποιος όμως ενθάρρυνε ή κάλυψε την κα Τσιλέρ να πάρει μια απόφαση, που θα μπορούσε να είχε εξελιχτεί σε γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο; Σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει κάποτε να δοθεί απάντηση.
**
Το χρονικό της κρίσης των Ιμίων
Πλάκα: Περπατώντας στη μακροβιότερη συνοικία της Αθήνας
Η πιο παλιά συνοικία της Αθήνας, η Πλάκα, χαρακτηρίζεται από μνημεία όλων των εποχών που δείχνουν ότι εδώ χτυπάει η καρδιά της πόλης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα: Πολλές μικρές εκκλησίες, αλλά και ένα τζαμί, ένα χαμάμ και το πρώτο πανεπιστήμιο της Ελλάδας, χωρίς να λείπει και η ρωμαϊκή αγορά, συνθέτουν το πολιτιστικό μωσαϊκό της πόλης. Και μετά την περιήγηση στα στενά της, ένα ποτήρι κρασί σε κάποιο από τα πολλά ταβερνάκια κάτω από την Ακρόπολη!Η περιοχή της Πλάκας είναι μια από τις πιο ελκυστικές περιοχές της Αθήνας. Χτισμένη κάτω από τις πλαγιές της Ακρόπολης, η Πλάκα προσελκύει τους επισκέπτες της Έλληνες και ξένους με τα νεοκλασικά αρχοντικά και τα σπίτια με τις στέγες από κόκκινα κεραμίδια, τους μικρούς ανηφορικούς δρόμους με τα σκαλοπάτια, τα μπαλκόνια με τις μπουκαμβίλιες, γεράνια και γιασεμιά. Η Πλάκα αναφέρεται πολλές φορές στην ελληνική λογοτεχνία ως, η γειτονιά των Θεών, και αυτό γιατί πάνω από την Πλάκα δεσπόζει ο ιερός βράχος της Ακρόπολης και των θεών. Οι Αθηναίοι της παλιάς και ρομαντικής Αθήνας της Λατέρνας και της Ρομβίας, με το ίδιο χιούμορ όπως και οι Αρχαίοι πρόγονοι τους, φαντάστηκαν και τραγούδησαν την Πλάκα σαν τη γειτονιά που οι θεοί κατέβαιναν για διασκέδαση με μπόλικη Ρετσίνα και τραγούδι. Η Πλάκα ακόμα και σήμερα είναι ρομαντική ιδιαίτερα κάποιες ηλιόλουστες μέρες του χειμώνα χωρίς πλήθη από τουρίστες να ανεβοκατεβαίνουν τα σκαλάκια της φορτωμένοι με κάμερες. Οι Αθηναίοι απολαμβάνουν την λιακάδα κυρίως στα καφενεία της οδού Αδριανού κοντά στην στοά του Αττάλου, στην πλατεία Φιλόμουσου Εταιρείας και στο Θησείο με θέα την Αρχαία Αγορά και το βράχο της Ακρόπολης .
Η Ιστορία της TRIUMPH
Η εταιρία ξεκίνησε το 1885 απο τον Siegfried Bettmann , ο οποιος μετανάστευσε απο το Nuremberg της Γερμανιας στο Coventry της Αγγλιας . Αρχικά ο κυριος Bettmann (σε ηλικία 20 ετων) ίδρυσε την S. Bettmann & Co. Import Export Agency στο Λονδίνο το 1884 και εμπορευόταν ποδήλατα και ραπτομηχανές απο την Γερμανία . Το 1886 η εταιρία καταχωρήθηκε ως Triumph Cycle Company και ενα χρονο αργότερα μετονομάστηκε σε New Triumph Co. Ltd. Το 1898 η Triumph επιχειρεί να εισέλθει στον χώρο των μοτοσυκλετών και το 1902 κατασκεύασε την πρώτη Triumph μοτοσυκλέτα που φιλοξενούσε εναν Βελγικο κινητήρα . Κατα τον πρώτο χρονο παραγωγής μοτοσυκλετών , τα σχέδια βασιζόντουσαν σε ξενες βιομηχανίες αντιστοιχων προϊόντων . Αλλά το 1904 η Triumph αρχισε να "κτιζει" μοτοσυκλέτες βασισμένες σε δικα της σχέδια με αποτέλεσμα το 1905 να δημιουργήσει την πρώτη εξ' ολοκλήρου Triumph μοτοσυκλέτα . Το 1907 παρήγαγε 1000 μηχανές !
BMW
Η BMW ξεκίνησε να κατασκευάζει κινητήρες μοτοσικλετών και κατόπιν μοτοσυκλέτες λίγο πριν τον 1ο Παγκόσμιο πόλεμο. Η πρώτη επιτυχημένη μοτοσυκλέτα της εταιρίας μετά τα αποτυχημένα μοντέλα Helios και Flink, ήταν το μοντέλο "R32" το 1923. Είχε έναν ''boxer'' δικύλινδρο κινητήρα.
1923 BMW R32
1923 BMW R32
Harley Davidson
Συνώνυμο της ελευθερίας, της αντισυμβατικότητας αλλά και της ποιότητας στην κατασκευή, οι μηχανές Harley Davidson αποτελούν την πιο cult δίτροχη φαντασίωση.
Απευθύνονται σε όσους είναι νέοι στην καρδιά και έχουν το ανάλογο πορτοφόλι για να την πραγματοποιήσουν. Η ρετρό τους σχεδίαση, ο χαρακτηριστικός ήχος της εξάτμισης και ο μύθος που τις ακολουθεί προσελκύουν ένα φανατικό αγοραστικό κοινό.
To πρώτο... εργοστάσιο της Harley Davidson το 1903
Το 1901, σε ηλικία μόλις 21 ετών, ο William Harley ολοκληρώνει τα σχέδια ενός κινητήρα που μπορεί να προσαρμοστείς σε ποδήλατο και δυο χρόνια αργότερα μαζι με τα τρία αδέλφια Davidson κυκλοφορούν στην αγορά την πρώτη μηχανή παραγωγής Harley-Davidson. Ο πρώτος πελάτης θα είναι ένας σχολικός φίλος, ο Henry Meyer, που θα αγοράσει την πρώτη μοτοσικλέτα κατευθείαν από τους ιδρυτές της εταιρείας.
Απευθύνονται σε όσους είναι νέοι στην καρδιά και έχουν το ανάλογο πορτοφόλι για να την πραγματοποιήσουν. Η ρετρό τους σχεδίαση, ο χαρακτηριστικός ήχος της εξάτμισης και ο μύθος που τις ακολουθεί προσελκύουν ένα φανατικό αγοραστικό κοινό.
Τα πρώτα βήματα
Το 1901, σε ηλικία μόλις 21 ετών, ο William Harley ολοκληρώνει τα σχέδια ενός κινητήρα που μπορεί να προσαρμοστείς σε ποδήλατο και δυο χρόνια αργότερα μαζι με τα τρία αδέλφια Davidson κυκλοφορούν στην αγορά την πρώτη μηχανή παραγωγής Harley-Davidson. Ο πρώτος πελάτης θα είναι ένας σχολικός φίλος, ο Henry Meyer, που θα αγοράσει την πρώτη μοτοσικλέτα κατευθείαν από τους ιδρυτές της εταιρείας.
Η Ιστορία της MOTO GUZZI
Aquile στα ιταλικά σημαίνει αετός και ένας αετός στο ρεζερβουάρ μιας μοτοσικλέτας σημαίνει Moto Guzzi. Moto Guzzi σημαίνει δικύλινδρος V-90 μοιρών εγκάρσια τοποθετημένος, σημαίνει γνήσια ιταλική ψυχή πάνω σε 2 ρόδες. Από το 1921 μέχρι σήμερα... και για 85 χρόνια.
Ο Βασίλης Αντζουλάτος αναφέρει:
«Μόνο οι Moto Guzzi έχουν τέτοιο κινητήρα. Με τους κυλίνδρους να πλησιάζουν επικίνδυνα τα γόνατά σου...με τη θερμότητα να λούζει τις γάμπες σου....με την εγγύτητα των πιστονιών που παλινδρομούν να αγγίζει την ψυχή σου...με τον μοναδικό χαρακτηριστικό ήχο...Ξερό, μπάσο, στακάτο.»
Θιβέτ....Oυράνιες ταφές(Αυστηρά Ακατάλληλο)
Η κηδεία Σελέστ ή Oυρανια ταφη, είναι μια συνήθης πρακτική στο Θιβέτ, όπου το σώμα διαμελισμενο του θανόντος είναι εκτεθειμένο σε υψηλή θέση, συνήθως σε ένα δρόμο όπου το έδαφος είναι καλυμμένο με πλάκες, να το τρωνε κυρίως όρνια.Οι περισσότεροι Θιβετιανοί πρεσβεύουν οτι μετα το θανατο το σωμα δεν είναι τίποτα άλλο από ένα άδειο δοχείο άχρηστα οστά και κρέας.Η διαδικασία αυτή είναι επίπονη...κοβουν με σιδηροπρίονο το σώμα, το συνθλίβουν και διαμελισμενο το δινουν στα όρνια. Αυτό το είδος της κηδείας κοστίζει περίπου τριπλάσιο του μέσου μισθού ενός θιβετιανού.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:Αυτό το άρθρο περιέχει παρα πολυ σκληρες εικόνες. Αν είστε ευαίσθητο και επηρεάσιμο πρόσωπο, να αποφεύγεται η ανάγνωση του υπόλοιπου αυτής της εισόδου.
Ταβέρνες καπηλειά κουτούκια
Αθηναϊκή ταβέρνα
Χώρος επικοινωνίας, έκφρασης του λαϊκού κεφιού, διασκέδασης και γέλιου. Χώρος καλαμπουριού, ξεδόματος, ονειροπώλησης, χαλάρωσης και απόλαυσης. Χώρος εξομολογήσεων, αρσενικών αλληλοεκμυστηρεύσεων, πονεμένων ερωτικών ιστοριών και αθεράπευτων ερώτων. Χώρος λησμονιάς – βοηθούσης της οινοποσίας – φευγιού απο τα ντέρτια και τους καημούς της ζωής. Χώρος δημιουργίας, διαφύλαξης και ανανέωσης του μοναδικού πολιτιστικού μας αγαθού που είναι οι τοπικές μας κουζίνες. Χώρος ομαδικής ψυχοθεραπείας με θεράποντα τον ταβερνιάρη. Πρώτες συναντήσεις, ερωτικές εξομολογήσεις, αλλά και πολιτικές αναλύσεις και συνωμοτικές μαζώξεις. Χώρος κοινωνικών συναθροίσεων, οικογενειακών γιορτών όπου επιβεβαιώνεται η κοινωνική συνοχή, χαράς σπουδαίων γεγονότων, όπως γάμοι, βαφτίσια κλπ. Χώρος υπέρβασης της ζοφερής πραγματικότητας, διέξοδος και διαφυγή απο τη μοναξιά. Χώρος όπου ικανοποιείται η πείνα και η δίψα, αλλά όπου το φαγητό και το πιοτό δεν είναι παρά η αφορμή για να ενωθεί η μια ψυχή με την άλλη, να βρεί την άκρη του νήματος, να αποκαλύψει την ατομική αλήθεια και να ενωθεί με το πανανθρώπινο. Τέλος, χώρος ιστορικής μνήμης, συζητήσεων και σχολιασμού της καθημερινότητας, διαμόρφωσης της κοινωνικής συνείδησης.
Οι Πύργοι της Σιωπής
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
(Ζωροαστριστές, φύλακες στους Πυργους της Σιωπης [1909])ΟΙ ΠΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ
Η δομή του είναι κυκλική, και έχει μια ταράτσα για την έκθεση των οργανισμων και ενα κεντρικο οστεοφυλάκιο, που βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο. Η βεράντα είναι χωρισμένη σε τρεις ομόκεντρους κύκλους: ο έξω για να φιλοξενήσει τους άνδρες, ενδιάμεσα για τις γυναίκες, και ο εσωτερικός για τα παιδιά. Συμπεριλαμβανομένων ακτινικων υδρορροων που επιτρέπουν την αποστράγγιση των σωματικών υγρών και της βροχής από το κεντρικο οστεοφυλάκιο.
Η αστική αναπτυξη των περιοχών εχει καταστήσει αυτές τις τελετες κομμάτι της Ιστοριας. Οι φωτογραφίες είναι στις αρχές της δεκαετίας του ΄90, που ηταν και οι τελευταίες αυτού του ειδους ταφες.
ΠΗΓΗ http://paratolmo.blogspot.com
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Η αναρτήσεις που ακολουθούν είναι ακατάλληλες για ανηλίκους και για ευαίσθητους ανθρώπους. Παρακαλώ να αποφύγεται την αναγνωση αν ανήκετε σε κάποια κατηγορία.
...............................................................................................................................................
...............................................................................................................................................
Ταμπού είναι οτιδήποτε κρατάμε μυστικό, απ’ την ίδια μας τη συνειδητότητα.
Εγγραφή σε:
Πώς πήραν το όνομά τους
Τα Ανεξήγητα
Ελληνικοί παραδοσιακοί χοροί
Αρχαία Ελλάς
Ταξιδέψτε .. στους ολυμπιακούς αγώνες
Φιλικά ιστολόγια
