F Το παλιατζίδικο των αναμνήσεων: Δεκέμβριος 2010

Φλας μπακ στην Πρωτοχρονιά του 1900




Πάτρα, Πλατεία Όλγας, αρχές 20ου αι.

Οι γιορτινές μέρες αντλούν λάμψη απ΄ το παρόν αλλά η συναισθηματική τους αξία πηγάζει απ΄ το παρελθόν. Και το νόημά τους ξεθωριάζει χωρίς τη χροιά που προσδίδουν οι μνήμες, οι παραδόσεις της κάθε μικρής και ιδιαίτερης πατρίδας και τα συγκινητικά οικογενειακά βιώματα των παιδικών χρόνων. Γιορτές αποκομμένες απ΄ τις ρίζες καταντούν «κύμβαλον αλαλάζον», σαν το κρουστό μουσικό όργανο όταν παράγει ασυνάρτητους ήχους.

Τα κάλαντα (Χριστούγεννα και Παράδοση)

Η λέξη κάλαντα προέρχεται από τη λατινική «calenda», που σημαίνει αρχή του μήνα, τραγουδιόνταν στην αρχή του μήνα, ενώ διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα καλώ.
Η ιστορία τους συνδέεται με την Αρχαία Ελλάδα. Έχουν βρεθεί αρχαία γραπτά κομμάτια παρόμοια με τα σημερινά κάλαντα (Ειρεσιώνη στην αρχαιότητα).
Τα παιδιά της εποχής εκείνης κρατούσαν ομοίωμα καραβιού που παρίστανε τον ερχομό του θεού Διόνυσου. Αλλοτε κρατούσαν κλαδί ελιάς ή δάφνης στολισμένο με καρπούς και άσπρο μαλλί (η λεγόμενη ειρεσιώνη, από το έριο = μαλλί), γύριζαν και τραγουδούσαν και τους έδιναν δώρα. Στις κλωστές έδεναν τις προσφορές των νοικοκύρηδων.
Το τραγούδι της Ειρεσιώνης της εποχής του Ομήρου, συναντάμε σήμερα με μικρές παραλλαγές στα κάλαντα της Θράκης:

"Στο σπίτι ετούτο πού 'ρθαμε του πλουσιονοικοκύρη
ν' ανοίξουνε οι πόρτες του να μπει ο πλούτος μέσα
να μπει ο πλούτος κι η χαρά κι η ποθητή ειρήνη
και να γεμίσουν τα σταμνιά μέλι, κρασί και λάδι
κι η σκάφη του ζυμώματος με φουσκωτό ζυμάρι".
Χριστουγεννιάτικες Δραστηριότητες Χειροτεχνίες


Μετά, πήρε το έθιμο αυτό και η Ρώμη. Από τον 13ο αιώνα και μετά απέκτησαν σημασία και διαδόθηκαν τα κάλαντα.
Στο Βυζάντιο κρατούσαν ραβδιά, ή φανάρια, ή ομοιώματα πλοιαρίων ή και κτιρίων, στολισμένα και τραγουδώντας, συνόδευαν το τραγούδι με κρούση τριγώνου ή τυμπάνου. Σήμερα η βάση, και μάλιστα στους Πόντιους, διασώζεται άθικτη.Τα κάλαντα έχουν τη βάση τους σε παλιά λαϊκά τραγούδια.

Παλιά κάλαντα της Πρωτοχρονιάς (Γνωστά στις Δυτ. Επαρχίες)

Αρχιμηνιά κι' αρχιχρονιά κι' αρχή του Γεναρίου
αύριο ξημερώνεται τ' Αγίου Βασιλείου
να τον καλησπερίσομεν αυτό το νιόν αφέντη
πέντε φορές αφέντεψε και πάλι αφέντης είναι
πέντε κρατούν το μαύρο του εννιά το χαλινάρι.
και δέκα τον παρακρατούν αφέντοι καβαλάροι
καβαλικεύει χαίρεται πεζεύνει καμαρώνει
κι' όπου πατήσει ο μαύρος του πηγάδια θεμελιώνει
πηγάδια πετροπήγαδα κι' αυλές μαρμαρωμένες
μέσα σε κείνες τις αυλές τις μαρμαροστρωμένες
σύρμα και σύρμα το λουρί και σύρμα το λογάδι
κι' είς τον άφρον του λογαδιού κοιμάται ο νιός αφέντης
αν τον ξυπνήσω με νερό φοβούμαι μην κρυώσει
κι' αν τον ξυπνήσω με κρασί φοβούμαι μην μεθύσει
φέρετε μήλα δώδεκα, κυδώνια δέκα πέντε

Ξεφυλλίζοντας τις παλιές τοπικές εφημερίδες - Ιχνηλατώντας τις παλιές διαφημίσεις

Με τη λέξη διαφήμιση εννοούμε την προβολή της χρησιμότητας και την εξύμνηση των υπαρκτών -ή ανύπαρκτων- πλεονεκτημάτων ενός χρηστικού ή καταναλωτικού προϊόντος, με σκοπό την αύξηση των πωλήσεών του και συνεπώς την αύξηση του κέρδους της εταιρείας που το παράγει.

Βέβαια, στον όρο διαφήμιση περικλείεται και η προβολή ενός ατόμου, όπως για παράδειγμα ενός που πολιτεύεται.

Λέξεις και έννοιες που σχετίζονται με τη διαφήμιση είναι πολλές, όπως π.χ. προπαγάνδα, ψυχολογική ενημέρωση, ωραιοποίηση, γνωστοποίηση απαραίτητη και αναγκαία, και άλλες που εξυπηρετούν αλλά και τρέφονται μέσα από τους σκοπούς της διαφήμισης. Δε θα πρέπει η διαφήμιση να συγχέεται με την πληροφόρηση, ή με τη γνωστοποίηση ή και με την προπαγάνδα. Αυτές οι τρεις λέξεις – έννοιες αναλύονται διαφορετικά ως προς στην αξία τους και τοποθετούνται διαφορετικά ως προς το σκοπό τους. Πάντως, η διαφήμιση είναι απαραίτητη για τον κάθε έμπορο, την κάθε εταιρεία που θέλει να προωθήσει το προϊόν της, ακόμη και για κάθε δημόσιο άνθρωπο.

Μία κινηματογραφική νοσταλγία για κάτι που φεύγει και δύσκολα θα ξανάρθει!

ΡΕΟ
Το κτίριο Πολυδωρόπουλου
Μαραθωνοδρόμος από το 1953, ο κ. Ιωάννης Ζώρζος αποφάσισε να περπατήσει βήμα βήμα όλη την περιοχή του. Ξεκινώντας να γράψει την ιστορία του Δήμου Ζωγράφου, στον οποίο έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος, άρχισε το οδοιπορικό του από την οδό Ιλισίων, εκεί όπου ήταν το κτίριο του Πολυδωρόπουλου, το σημερινό θέατρο Ποταμίτη, πρώην κινηματογράφος ΡΕΟ. «Η πολυκατοικία του Πολυδωρόπουλου» εξηγεί ο παλιός Ζωγραφιώτης «επί της οδού Ιλισίων και Κερασούντος χτίστηκε το 1917 και το ισόγειο ήταν συνεργείο συναρμολόγησης των αμερικανικών αυτοκινήτων ΡΕΟ, των οποίων οι αδελφοί Πολυδωρόπουλοι ήταν αποκλειστικοί εισαγωγείς στην Ελλάδα. Εκτός των Πολυδωροπουλαίων, στο κτίριο αυτό έχουν ζήσει από το 1934 έως το 1939 η Κατίνα Παξινού με τον Αλέξη Μινωτή και η διάσημη χορεύτρια Λιλή Μπερδέ». Ωραίο συμβολικό σημείο συνάντησης παλιών και καινούργιων για να ξεκινήσει κανείς να αφηγηθεί μια μακριά ιστορία
Το Βήμα 25/11/2001
***

Οι κινηματογράφοι που πηγαίναμε ,,,











Τέλη δεκαετίας του '60. Σαββατόβραδο. Εξοδος. Χαρτζηλίκι 20 ολόκληρες δραχμές. Πρώτη προτεραιότητα, ΚΑΡΕΛΙΑ των 10 (6 δραχμές), καφεδάκι (νες) στην Μπόνι στη Λεωφ. Βουλιαγμένης (5 δρχ.) βλέποντας την εκπομπή του Μαστοράκη στην τηλεόραση και μετά σινεμαδάκι (5-7 δρχ).

Τω καιρώ εκείνω, το πιό διαδεδομένο μέσο διασκέδασης του κόσμου ήταν ο κινηματογράφος. Δεκάδες κινηματογράφοι, σ’ όλη τη συνοικία του Νέου Κόσμου αλλά και στις όμορες συνοικίες (Κουκάκι, Δάφνη), γνώριζαν κάθε βράδυ πιένες, ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα. Κινηματογράφοι χειμερινοί και κινηματογράφοι θερινοί.

“Διάλειμμα , για να πιείτε … ΤΑΜ-ΤΑΜ”

Για τους κάτω των 45 … το ΤΑΜ-ΤΑΜ , ήταν κάτι σαν την Coca-Cola , σε μια πολύ -πολύ μακρινή εποχή … Την εποχή της εφηβίας μου . Στα σινεμά της εποχής , όταν έκανε διάλειμμα , εμφανίζονταν στην οθόνη η διαφήμιση :
“Διάλειμμα , για να πιείτε … ΤΑΜ-ΤΑΜ” 

ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ

Λεύκωμα είναι το τετράδιο, στο οποίο οι φίλοι τού κατόχου του γράφουν εμπιστευτικά προσωπικές σκέψεις, ποιήματα, δίστιχα, γνωμικά συχνά σκωπτικού περιεχομένου. Τα λευκώματα ανήκουν κατ’ αποκλειστικότητα σε κορίτσια, συμμετέχουν, όμως, κάποτε, σε αυτά, με κείμενά τους, και αγόρια. Με τρόπο απόλυτα μυστικό και συχνά ένοχο, συνωμοτικό, περιέρχονται από θρανίο σε θρανίο και από τάξη σε τάξη προκειμένου να συμπληρωθούν και φυλάγονται από τους μαθητές με «ειδική» επιμέλεια στα ενδότερα των μαθητικών σακιδίων. Αποτελούν ένα από τα μεγάλα «μυστικά» τους και, αν ο κάτοχός του τύχει και αποκαλυφθεί εν ώρα μαθήματος, πιστεύεται ότι γι’ αυτόν έφθασε η …συντέλεια τού κόσμου και επί τής κεφαλής του θα επιπέσει βαρύς ο πέλεκυς τής καθηγητικής δικαιοσύνης.

Οι μεγάλες πυρκαγιές των πολυκαταστημάτων στην Αθήνα 1980-1981

Οι αποκαλύψεις, που ακολούθησαν τις πρώτες συλλήψεις των φερόμενων ως μελών της 17Ν έφεραν στην επικαιρότητα ξανά, το μπαράζ των εμπρησμών στα μεγάλα πολυκαταστήμάτα της πρωτεύουσας κατά τη διάρκεια του 1980-1981.Οι Έλληνες Πυροσβέστες έδωσαν πολύωρες μάχες με τις επικίνδυνες πυρκαγιές, αποτέλεσμα της τυφλής εγκληματικής ενέργειας των εμπρηστών. Η εφιαλτική αυλαία άνοιξε τις πρώτες πρωινές ώρες της 19-12-1980 με την ταυτόχρονη πυρπόληση του ΜΙΝΙΟΝ στην οδό Πατησίων και του ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ στην οδό Σταδίου στην Αθήνα. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες, η ταυτόχρονη έναρξη και των δύο πυρκαγιών και η παράδοση στις φλόγες όλων των ορόφων από την αρχή κατέστησαν την πυροσβεστική επιχείρηση τιτάνια.


Στο ΜΙΝΙΟΝ έσπευσαν 20 πυροσβεστικά οχήματα με 100 άνδρες, οι οποίοι κατάφεραν να σταματήσουν την επέκταση της φωτιάς στα διπλανά κτίρια, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν και τον κίνδυνο της ανάφλεξης των αρκετών τόνων υγρών καυσίμων που ήταν αποθηκευμένοι στο υπόγειο του καταστήματος.


Στο ΚΑΤΡΑΝΤΖΟΣ ΣΠΟΡ επιχείρησαν 18 πυροσβεστικά οχήματα με 70 άνδρες που είχαν να αντιμετωπίσουν μετά από μερικές ώρες και την μερική κατάρρευση του κτιρίου το οποίο πήρε και κλίση προς το διπλανό κατάστημα του Κ. ΜΑΡΟΥΣΗ. Την κατάσβεση και στα δύο κτίρια συντόνιζε ο τότε Αρχηγός του Π.Σ. κ. Π. Ποτουρίδης, ο Υπαρχηγός κ. Δ. Ξιφαράς και ο Διοικητής Δ.Π.Υ. Αθηνών κ. Κ. Καρόπουλος. Επιτόπου για ενημέρωση κατέφθασαν ο τότε Πρωθυπουργός κ. Γ. Ράλλης και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δαβάκης ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κ. Καραμανλής ενημερώθηκε μετά από λίγη ώρα από τον Πρωθυπουργό. Η πρώτη εκτίμηση των ζημιών και στα δύο καταστήματα υπολογίστηκε στα δύο δισεκατομμύρια δραχμές

Παρόμοιο εφιαλτικό σκηνικό επαναλήφθηκε μετά από ένα εξάμηνο, πάλι τις πρώτες πρωινές ώρες της 3-6-1981 με την ταυτόχρονη πυρπόληση αυτή τη φορά του ΚΛΑΟΥΔΑΤΟΥ στην πλατεία Δημαρχείου και του ΑΤΕΝΕ στην οδό Σταδίου. Οι πυκνοί καπνοί κάλυψαν όλο το κέντρο της πρωτεύουσας, ενώ οι φλόγες έκαναν μέρα όλο το εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

Στον ΚΛΑΟΥΔΑΤΟ η πυρκαγιά ξεκίνησε από τον 2ο όροφο και εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλο το κτίριο απειλώντας με επέκταση όλο το οικοδομικό συγκρότημα μεταξύ των οδών Κρατίνου - Αθηνάς-Σοφοκλέους - Στρέιτ. Η υψηλή θερμοκρασία που αναπτύχθηκε από το τεράστιο πυροθερμικό φορτίο των εμπορευμάτων που φλέγονταν, άρχισαν να δημιουργούν καταρρεύσεις στο εσωτερικό του καταστήματος, ενώ η αντιπροσωπεία κυνηγετικών όπλων και εκρηκτικών που στεγάζονταν στο διπλανό κτίριο, σε συνδυασμό με τους αρκετούς τόνους υγρών καυσίμων που βρίσκονταν στο υπόγειο, δημιούργησαν ένα εφιαλτικό πεδίο για τους πυροσβέστες που επιχειρούσαν μέσα στο κτίριο.

Στο ΑΤΕΝΕ (αφοι Τσιτσόπουλοι) η πυρκαγιά ξεκίνησε πιθανότατα μεταξύ 3ου και 4ου ορόφου και εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο το 8οροφο κτίριο. Και εδώ οι πυροσβέστες έδωσαν σκληρή μάχη, ανάμεσα σε εκρήξεις φιαλιδίων υγραερίου, αποσμητικών και άλλων εύφλεκτων υλικών, ενώ είχαν αναπτυχθεί τέτοιες θερμοκρασίες, που σε ορισμένα σημεία παραμόρφωσαν τις μεταλλικές επιφάνειες. Και στις δύο πυρκαγιές, την πάνω από 12 ώρες μάχη με την φωτιά έδωσαν 300 πυροσβέστες με 55 οχήματα, με επικεφαλής στον ΚΛΑΟΥΔΑΤΟ τον τότε Διευθυντή Α.Π.Σ. κ. Αστεριάδη και στο ΑΤΕΝΕ τον τότε Διοικητή Δ.Π.Υ. Αθηνών κ. Καρόπουλο. Το όλο έργο συντόνιζε ο Αρχηγός του Π.Σ. κ. Δ. Ξιφαράς ενώ επιτόπου από τις πρώτες ώρες βρέθηκαν ο Πρωθυπουργός κ. Ράλλης και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ.Δαβάκης.

Στις προσπάθειες της κατάσβεσης τραυματίστηκαν ή έπαθαν εγκαύματα ή αναπνευστικά προβλήματα, οι Επιπυραγοί Γ. Σταυρόπουλος, Κ. Αρκουδέας, Δ. Λάζος, Δ. Πρίντζη, ο Πυραγός Κ. Σάμπαλος, οι Υποπυραγοί Ε. Γιαννακόπουλος, Χ. Τσούκλερης, Χ.Φωτόπουλος, ο Ανθυποπυραγός Η.Τσουμελέας, ο Πυρονόμος Θ.Τσιγαρίδης, οι Δοκ.Αρχ/τες Α. Μπογιατζόπουλος, Γ. Σκανδάμης και οι Πυροσβέστες Χ. Κατσούλης, Π. Αποστόλου, Γ. Κριτσωτάκης, Φ. Τσάκαλος Οι πρώτες εκτιμήσεις για το ύψος των καταστροφών και στα δύο πολυκαταστήματα υπολογίστηκαν περί το ένα δισεκατομμύριο δραχμές.


Ένα μήνα μετά οι άγνωστοι εμπρηστές ξανακτυπούν. Το απόγευμα της 4-7-1981 σειρά έχει το πολυκατάστημα ΔΡΑΓΩΝΑΣ στην οδό Αιόλου στην Αθήνα . Οι 50 πυροσβέστες με 10 οχήματα που έσπευσαν περιόρισαν την φωτιά στον δεύτερο και τρίτο όροφο περιορίζοντας την καταστροφή σε ζημιές ύψους περί τα έξι εκατομμύρια δραχμές, διασώζοντας την υπόλοιπη περιουσία του καταστήματος ύψους περί τα ενάμιση δισεκατομμύρια δραχμές.

Τρεις μέρες μετά, στις 7-7-1981 και πάλι απόγευμα, το εφιαλτικό σκηνικό μεταφέρεται στον Πειραιά. Το 8ώροφο πολυκατάστημα ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ στη διασταύρωση των οδών Βασιλ. Κωνσταντίνου και Τσαμαδού στον Πειραιά περικυκλώνεται από πυκνούς καπνούς. Η φωτιά εκδηλώνεται στους μεσαίους ορόφους (3ο,4ο,5ο ) καταστρέφοντας εμπορεύματα αξίας περί τα 30.000.000 δραχμές. Οι 120 πυροσβέστες με τα 18 πυροσβεστικά οχήματα που έσπευσαν στον τόπο του συμβάντος έδωσαν σκληρή μάχη με τους πυκνούς καπνούς και τις υψηλές θερμοκρασίες κατορθώνοντας να περιορίσουν την επέκταση στους επόμενους ορόφους. Την επιχείρηση συντόνιζε ο τότε Αρχηγός του Π.Σ. κ. Δ. Ξιφαράς και ο Διοικητής Δ.Π.Υ. Πειραιώς κ. Σ. Μονάντερας.








Αντιπύραρχος Νικόλαος Διαμαντής


Υποπυραγός Σταμούλης Ιωάννης
Copyright © by Ε.Α.Π.Σ All Right Reserved.

Μινιόν "Το μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα" των παιδιών

Το 1926 ο μικρός Γιάννης Γεωργακάς κατεβαίνει στην Αθήνα από την ορεινή Τριφυλία προκειμένου να δουλέψει στο μπακάλικο του θείου του. Γράφεται σε νυχτερινό γυμνάσιο και κουβαλώντας μικροπράγματα γυρνούσε τα περίπτερα κάνοντας τον πωλητή. Γνωρίζεται με τον Άγγελο Σεραφειμίδη που είχε περίπτερο στην Ομόνοια και το ονόμαζε «Μινιόν». Γρήγορα τον εμπιστεύεται και γίνονται συνέταιροι. Μια από τις καινοτομίες που εισήγαγε ήταν να πουλάει σε σετ τις λάμες για τα ξυραφάκια (ακόμα πουλιόταν κάθε μια χωριστά). Αυτό κάνει το «Μινιόν» ιδιαίτερο γνωστό και έτσι κατακλύζεται με αυτή την προσφορά συνεχώς από πελάτες. Οι δουλειές αυξάνονται και το 1939 νοικιάζουν και δεύτερο περίπτερο.

Με την απελευθέρωση το «Μινιόν» βρίσκει ανταγωνιστή το «Μπιζού» που αντιγράφει τις μεθόδους τους. Ο συνέταιρος του Γεωργακά φεύγει το 1950 στην Αμερική. Τότε αποφασίζει να πάρει άδεια εξαγωγής ελληνικών προϊόντων και εισαγωγής ξένων. Με αυτό τον τρόπο οι δουλειές διαρκώς αυξάνονται. Στα τέλη του `50 έχει αγοράσει ένα ολόκληρο δεκαώροφο κτίριο κοντά στο πρώτο «Μινιόν». Νοικιάζοντας και αγοράζοντας θα φτάσει το 1975 να κατέχει ένα μπλοκ 5 δεκαώροφων κτιρίων στο τετράγωνο Πατησίων και Σατωβριάνδου.
Το «Μινιόν» από κατάστημα νεωτερισμών είχε εξελιχθεί στο «μεγαλύτερο μεγάλο κατάστημα», όπως έλεγε. Ήταν το πρώτο πολυκατάστημα της πόλης που πουλούσε από καρφίτσες και τρόφιμα μέχρι υπολογιστές και αυτοκίνητα!.

Σωτηρία Μπέλλου

Oι κορυφαίοι Κρητικοί όλων τον εποχών



Ο Νίκος Καζαντζάκης αναδείχτηκε ο κορυφαίος Κρητικός όλων τον εποχών σύμφωνα με ψηφοφορία της εφημερίδας «Πατρίς». Να θυμίσω ότι η ψηφοφορία είχε ξεκινήσει στις 20 Μάιου και τελείωσε στις 31 Οκτωβρίου και μετείχαν περίπου 7000 χιλιάδες άτομα...



...Αναλυτικά οι πρώτοι 20 κορυφαίοι Κρητικοί είναι:

ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ...


Η Κρητική Πολιτεία (1896 - 1913) ήταν το αυτόνομο κράτος που δημιουργήθηκε στην Κρήτη μετά την Κρητική επανάσταση του 1896 και αποκόπηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων (Αγγλία, Αυστρουγγαρία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ρωσία).
Το 1913 ενώθηκε με την κυρίως Ελλάδα. Την περίοδο της Κρητικής Πολιτείας υπήρχε ξεχωριστή σημαία:
shmaia.png
καθώς και ύμνος:

"Το Κρητικό Μαχαίρι"

το κρητικό μαχαίριΟλο το άρθρο σχετικά με το Κρητικό μαχαίρι στηρίχτηκε στο θαυμάσιο βιβλίο του Νίκου Βασιλάτου με τίτλο "Το Κρητικό Μαχαίρι".

Το Κρητικό Μαχαίρι, εισαγωγή 

Το Κρητικό μαχαίρι, αχώριστος σύντροφος κάθε Κρητικού παλιότερα, το πήραν μαζί τους οι Κρητικοί παντού όπου και αν πήγαν είτε ως ταξιδιώτες, είτε ως μετανάστες, όταν σε δύσκολες εποχές ορισμένοι απ' αυτούς αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το όμορφο νησί τους.
Μπορεί να το συναντήσει κανείς εκτός από την Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου. Από την Αίγυπτο μέχρι τη Ρωσία και από τις ΗΠΑ και τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία, είτε σε σπίτια Κρητικών περήφανο οικογενειακό κειμήλιο, είτε σε καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών και παλαιοπωλεία σκονισμένο και χωρίς ταυτότητα, ανάμεσα σ' ένα σωρό ετερόκλητα αντικείμενα να περιμένει τον άνθρωπο που θα τ' αναγνωρίσει και θα τ' αποκτήσει, καταβάλλοντας ως αντίτιμο κάποιο χρηματικό ποσό. Καθένα απ' αυτά κρύβει μία μικρή ή μεγάλη ιστορία, μία ιστορία δεμένη με το νησί της Κρήτης και με την Κρητική παλικαροσύνη.

Το 1ο Δελτίο του ΠΡΟ-ΠΟ



Αυτό είναι το πρώτο δελτίο Προ-Πο, με 12 αγώ νες,δύο αναπληρωματικούς αλλά και με διαφημίσεις της εποχής τυπωμένες στο δελτίο.Η νικήτρια στήλη,την οποία προέβλεψε μόνο ένας εκ των χιλιάδων παικτών που συμπλήρωσαν τα πρώτα 213.670 δελτία,ήταν: 1,2,1, 2,Χ,Χ,2,2,1,2,1,Χ.

Η Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. θυμάται με συγκίνηση την κυκλοφορία του πρώτου δελτίου ΠΡΟ-ΠΟ με αγώνες της 1 Μαρτίου 1959. Παραθέτουμε αυτούσια σχόλια των εφημερίδων της εποχής και συγκεκριμένα της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», με τίτλο "ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟ-ΠΟ":

Κάλαντα Κρήτης



Η γυμνή κινηματογραφική αλήθεια

Χιλιάδες φωτογραφίες από ταινίες και πόζες επώνυμων και ανώνυμων ηθοποιών συνθέτουν μια περιπλάνηση στο τοπίο του ανθρώπινου σώματος




Στις δώδεκα δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει ως τις ημέρες μας από το 1887 όταν ο ΕντoυαρντΜέιμπριτζ έκανε τις πρώτες απόπειρες να προσδώσει κίνηση σε διαδοχικές ακίνητες φωτογραφίες γυμνών σωμάτων, ο κινηματογράφος έχει ανιχνεύσει πλήρως το ανθρώπινο σώμα. Εχουμε δει τα πάντα. Στην κυριολεξία. Και αυτό, τελικά, ξεχωρίζει στο βιβλίο-λεύκωμα του Γιάννη Σολδάτου «Η ιστορία του γυμνού στον κινηματογράφο». «Κυρίαρχο αντικείμενο του εγχειρήματος δεν είναι αυτούσιος ο ερωτισμός στον κινηματογράφο αλλά το γυμνό ανθρώπινο σώμα, όπως εγγράφηκε στο σινεμά» αναφέρει ο συγγραφέας ο οποίος αύριο το βράδυ παρουσιάζει τη δουλειά του στον κινηματογράφο Τριανόν, παρουσία σκηνοθετών όπως (ενδεικτικώς) οι κκ. Θόδωρος Αγγελόπουλος, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Νίκος Κούνδουρος, στους οποίους θα τεθούν ερωτήματα επί του θέματος.

Οσον αφορά τον Σολδάτο, κριτικό κινηματογράφου και ενίοτε σκηνοθέτη, η ιδέα για τη δημιουργία του βιβλίου έχει τις ρίζες της στην επίπονη δουλειά ενός συναδέλφου στην κριτική κινηματογράφου, του Μπάμπη Ακτσόγλου ο οποίος τα έτη 1990-1991 δημοσίευσε στο περιοδικό «Σινεμά», σε συνέχειες, μια μελέτη με τίτλο «Ο ερωτισμός στο σινεμά». «Εμοιαζε σαν το πρώτο βήμα ενός βιβλίου με θέμα το γυμνό στην οθόνη» εξηγεί ο ίδιος ο Σολδάτος που τον παρότρυνε να το συμπληρώσει για μια έκδοση. Η καθημερινότητα όρθωνε εμπόδια, η ιδέα όμως παρέμεινε ζωντανή ακόμη και μετά τον θάνατο του Ακτσόγλου.

Φιλικά ιστολόγια

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...